395px

Nostalgische Santiagueñas

Los Manseros Santiagueños

Nostalgias Santiagueñas

Pago donde nací
Es la mejor querencia
Y más me lo recuerda
Mi larga ausencia
Ay, ay, ay, si, si.

Santiago que dejé
Con mi rancho querido
Cuna de los mistoles
Charqui y quesillo
Ay, ay, ay, si, si.

Tu sombra de mistol ei' buscar
Cuando ya cansao' de tanto andar
Vuelva de nuevo al pago
A mi santiago
Ay, ay, ay, si, si.

Forastero que va
Siempre quiere quedarse
Y del suelo querido
Suele prendarse
Ay, ay, ay, si, si

Si la muerte hai' llegar
No he de morir contento
Mientras no pite un chala
De mi loreto
Ay, ay, ay, si, si.

Tu sombra de mistol ei' buscar...

Nostalgische Santiagueñas

Plaats waar ik ben geboren
Is de beste plek voor mij
En het herinnert me meer
Aan mijn lange afwezigheid
Oh, oh, oh, ja, ja.

Santiago dat ik verliet
Met mijn geliefde huisje
Wieg van de mistolen
Gedroogd vlees en kaas
Oh, oh, oh, ja, ja.

Jouw schaduw van mistol wil ik zoeken
Wanneer ik moe ben van al dat lopen
Keer ik weer terug naar mijn plek
Naar mijn Santiago
Oh, oh, oh, ja, ja.

Buitenstaander die gaat
Wil altijd blijven
En van de geliefde grond
Raak ik vaak betoverd
Oh, oh, oh, ja, ja.

Als de dood komt
Zal ik niet tevreden sterven
Zolang er geen chala klinkt
Van mijn Loreto
Oh, oh, oh, ja, ja.

Jouw schaduw van mistol wil ik zoeken...