395px

Aarde van de Zon

Los Manseros Santiagueños

Tierra Del Sol

Tierra de Sol es mi tierra mensaje de antiguas huellas
Tierra de madres azules lluvia de blancas estrellas
Tejiendo sueños del agua sobre la espuma viajera

Tierra de sombra quemada por el árbol del silencio
Madera que enciende el alma cuando florece el recuerdo
Y se hace carne en la leña astilla sola y desierta

Tierra de coplas resecas bagualas negras del viento
Parche que evoca memorias que van ardiendo por dentro
Como cenizas de amores deshojándose en el tiempo

Tiembla santiago mi tierra patria de fuego que tiembla
Quiere mi canto nombrarte madre de todas las tierras
Para que canten los pueblos con sangre de chacareras

Bajo tu cielo se prende una guitarra de seda
Que anda volando la noche sobre canciones puebleras
Cuando el lucero es un puente cruzando sombras de arena

Tierra color de las penas que el hombre saca pa' afuera
Cuando la Luna se muere la cruz de la ausencia
Y se desbocan los duendes sobre corceles de piedra

Tierra de changos de arcilla corazón de alas abiertas
Tan solo sabe tu herida el que te canta y te sueña
Cuando la magia del vino descubre un ángel que vuela

Tiembla santiago mi tierra patria de fuego que tiembla
Quiere mi canto nombrarte madre de todas las tierras
Para que canten los pueblos con sangre de chacareras

Aarde van de Zon

Aarde van de Zon is mijn land, boodschap van oude sporen
Aarde van blauwe moeders, regen van witte sterren
Dromen wevend van het water over de reizende schuim

Aarde van schaduw, verbrand door de boom van de stilte
Hout dat de ziel aansteekt wanneer de herinnering bloeit
En vlees wordt in het hout, splinter alleen en verlaten

Aarde van droge coupletten, zwarte bagualas van de wind
Plek die herinneringen oproept die van binnen branden
Als as van liefdes die zich in de tijd ontbladeren

Trilt Santiago, mijn land, vaderland van vuur dat trilt
Wil mijn zang je noemen, moeder van alle landen
Zodat de dorpen zingen met bloed van chacareras

Onder jouw hemel brandt een zijden gitaar
Die door de nacht vliegt over dorpsliederen
Wanneer de morgenster een brug is die schaduwen van zand kruist

Aarde kleur van de pijn die de mens naar buiten haalt
Wanneer de Maan sterft, het kruis van de afwezigheid
En de duivels losbarsten op stenen rozen

Aarde van klei-jongetjes, hart met open vleugels
Alleen jouw wond weet degene die jou zingt en droomt
Wanneer de magie van de wijn een engel onthult die vliegt

Trilt Santiago, mijn land, vaderland van vuur dat trilt
Wil mijn zang je noemen, moeder van alle landen
Zodat de dorpen zingen met bloed van chacareras

Escrita por: Alfredo Eduardo Toledo / Adolfo Marino Ponti