Volver a La Ternura
Van mil veces que he venido
A brindarte mi cariño
Mostrando un mundo mejor
Y tan lleno de verdades
Como todo el mundo sabe
Yo he visto morir mil tardes
En espera de tu amor
Cuando pasas por mi lado
Quedo mudo
Como el cielo sin las aves veraneras
De igual forma cuando llega el cruel verano y se calla el río más grande
Y si brillan más mis ojos me preguntan
Que si lloro porque cuando cruzo el puente de este hombre ya no sabes
Así quien vuelve a la ternura con sufrimientos
Así quien reparte cariño pregunto al mundo
Ya en mi rostro está marcado un resentimiento
Porque quieres y no quieres vaya que orgullo
Porque quieres y no quieres negra, mi alma se viste de luto
Porque quieres y no quieres negra, mi alma se viste de luto
Soy tu sombra, tú lo has dicho, donde vayas te persigo y has matado mi intención
Puedes salir del planeta, que voy a tomar las riendas de mi potro, que en tu puerta lo dejé sin condición
Anda a Marte o a Neptuno, donde quieras
Que al marcharte sé olvidarte si tú cambias
Porque ahora no te importan los detalles, aunque lleguen con el alma
Yo no entiendo lo que sientes
Cuando dices
Que me amas que eres mía y que me sueñas, pero al poco tiempo cambias
Así quien no se pone triste mirando lejos
Así quien reparte cariño pregunto al mundo
Ya en mi rostro está marcado un resentimiento
Porque quieres y no quieres vaya que orgullo
Porque quieres y no quieres negra, mi alma se viste de luto
Porque quieres y no quieres negra, mi alma se viste de luto
Ya en mi rostro está marcado un resentimiento
Porque quieres y no quieres vaya que orgullo
Ya en mi rostro está marcado un resentimiento
Porque quieres y no quieres vaya que orgullo
Porque quieres y no quieres negra, mi alma se viste de luto
Terug naar de Tederheid
Van de duizend keer dat ik ben gekomen
Om je mijn liefde te geven
Toon ik een betere wereld
En zo vol waarheden
Zoals iedereen weet
Heb ik duizend avonden zien sterven
In afwachting van jouw liefde
Wanneer je langs me heen loopt
Blijf ik stil
Als de lucht zonder de zomervogels
Evenzo als de wrede zomer komt en de grootste rivier verstomt
En als mijn ogen meer stralen vragen ze me
Of ik huil omdat als ik de brug oversteek, deze man het niet meer weet
Zo wie terugkeert naar de tederheid met lijden
Zo wie liefde verspreidt vraag ik de wereld
Al op mijn gezicht staat een wrok geschreven
Omdat je wilt en niet wilt, wat een trots
Omdat je wilt en niet wilt, meid, mijn ziel is in rouw gekleed
Omdat je wilt en niet wilt, meid, mijn ziel is in rouw gekleed
Ik ben je schaduw, dat heb je gezegd, waar je ook gaat volg ik je en je hebt mijn intentie gedood
Je kunt de aarde verlaten, ik ga de teugels van mijn paard nemen, dat ik zonder voorwaarden voor je deur heb achtergelaten
Ga naar Mars of Neptunus, waar je maar wilt
Want als je weggaat, weet ik je te vergeten als je verandert
Want nu geven de details je niet meer om, ook al komen ze met de ziel
Ik begrijp niet wat je voelt
Wanneer je zegt
Dat je van me houdt, dat je van mij bent en dat je me droomt, maar na een tijdje verander je
Zo wie niet treurig is als hij ver weg kijkt
Zo wie liefde verspreidt vraag ik de wereld
Al op mijn gezicht staat een wrok geschreven
Omdat je wilt en niet wilt, wat een trots
Omdat je wilt en niet wilt, meid, mijn ziel is in rouw gekleed
Omdat je wilt en niet wilt, meid, mijn ziel is in rouw gekleed
Al op mijn gezicht staat een wrok geschreven
Omdat je wilt en niet wilt, wat een trots
Al op mijn gezicht staat een wrok geschreven
Omdat je wilt en niet wilt, wat een trots
Omdat je wilt en niet wilt, meid, mijn ziel is in rouw gekleed