La nochera
Ahora que estas ausente mi canto en la noche te lleva
tu pelo tiene el aroma de la lluvia sobre la tierra
tu pelo tiene el aroma de la lluvia sobre la tierra...
Y tu presencia en las viñas, dorada una luna se aleja
hacia el corazon del vino donde nace la primavera
hacia el corazon del vino donde nace la primavera...
Mojada de luz es mi guitarra nochera
ciñiendo voy tu cintura, encendida por las estrellas
ciñiendo voy tu cintura, encendida por las estrellas
Quisiera volver a verte, mirarme en tus ojos quisiera
robarte guitarra adentro, hacia el tiempo de la madera
robarte guitarra adentro, hacia el tiempo de la madera
Cuando esta zamba te cante en la noche sola recuerda
mirando morir la luna como es larga y triste la ausencia
mirando morir la luna como es larga y triste la ausencia
Mojada de luz es mi guitarra nochera
ciñiendo voy tu cintura, encendida por las estrellas
ciñiendo voy tu cintura, encendida por las estrellas...
De Nachtzanger
Nu je er niet bent, brengt mijn zang in de nacht je dichterbij
je haar heeft de geur van de regen op de aarde
je haar heeft de geur van de regen op de aarde...
En jouw aanwezigheid in de wijngaarden, een gouden maan die zich verwijdert
richting het hart van de wijn waar de lente begint
richting het hart van de wijn waar de lente begint...
Door de lichtheid is mijn nachtgitaren nat
ik omarm je taille, verlicht door de sterren
ik omarm je taille, verlicht door de sterren
Ik zou je graag weer willen zien, in je ogen wil ik kijken
je gitaar stelen van binnen, naar de tijd van het hout
je gitaar stelen van binnen, naar de tijd van het hout
Wanneer deze zamba je in de nacht zingt, herinner je dan
terwijl je de maan ziet sterven hoe lang en treurig de afwezigheid is
terwijl je de maan ziet sterven hoe lang en treurig de afwezigheid is
Door de lichtheid is mijn nachtgitaren nat
ik omarm je taille, verlicht door de sterren
ik omarm je taille, verlicht door de sterren...
Escrita por: Ernesto Cabeza / Jaime Davalos