Angelitos Negros
Ah Mundo, la negra Juana lo malo que le pasó,
Se le murió su negrito... sí señor.
Hay compadrito del alma, ay del alma
tan sano que estaba el negro
como ella se consumía lo medía con su cuerpo
se le iba poniendo flaco como ella se iba poniendo.
Se le murió su negrito, ay su negrito
Dios lo tendría dispuesto
ya lo tendrá colocao como angelito en el cielo
¡desengáñese compadre que no hay angelitos negros!
Pintor de santos de alcoba, oye de alcoba
si tienes alma en el cuerpo
por qué al pintar en tus cuadros
no te acuerdas de los negros
entonces adónde van morenitos de mi pueblo.
Pintor nacido en mi tierra, oye en mi tierra
con el pincel extranjero
pintor que sigues el rumbo de tantos pintores viejos
aunque la virgen sea blanca
píntame angelitos negros.
No hay un pintor que pintara, ay que pintara
angelitos de mi pueblo
yo quiero angelitos blancos con angelitos morenos
ángel de buena familia no basta para mi cielo.
Si queda un pintor de santos, oye de santos
si queda un pintor de cielo
que haga el cielo de mi tierra con los tonos de mi pueblo
con su ángel de perlafina con su ángel de mediopelo.
Con sus ángeles morenos, hay morenos
con sus angelitos blancos
con sus angelitos indios con sus angelitos negros
que vayan comiendo mango por la barriada del cielo.
Si sabes pintar tu tierra, oye tu tierra
si has de pintar tu cielo
como el sol que tuesta blancos como el sol que suda negros
aunque la virgen sea blanca píntame angelitos negros.
Zwarte Engelletjes
Ah wereld, de zwarte Juana wat haar overkwam,
Haar negerinnetje is overleden... ja mijnheer.
O, maat van mijn ziel, oh van mijn ziel
zo gezond was de neger
terwijl zij zich verbruikte, mat ze het met haar lichaam
hij werd steeds dunner terwijl zij steeds zwakker werd.
Haar negerinnetje is overleden, oh haar negerinnetje
God had het zo gewild
hij zal wel geplaatst zijn als een engeltje in de hemel
Laat je niet misleiden, maat, er zijn geen zwarte engeltjes!
Schilder van heiligen in de slaapkamer, hoor in de slaapkamer
als je een ziel in je lichaam hebt
waarom vergeet je de zwarten
als je schildert in je doeken?
Waar gaan de kleintjes van mijn dorp dan heen?
Schilder geboren in mijn land, hoor in mijn land
met je buitenlandse penseel
schilder die het pad volgt van zoveel oude schilders
ook al is de maagd wit
schilder voor mij zwarte engeltjes.
Er is geen schilder die schilderde, oh die schilderde
engeltjes van mijn dorp
ik wil witte engeltjes met bruine engeltjes
een engel uit een goede familie is niet genoeg voor mijn hemel.
Als er nog een schilder van heiligen is, hoor van heiligen
als er nog een schilder van de hemel is
laat hem de hemel van mijn land maken met de kleuren van mijn dorp
met zijn engel van parelmoer met zijn engel van fluweel.
Met zijn bruine engeltjes, oh bruinen
met zijn witte engeltjes
met zijn indiaanse engeltjes met zijn zwarte engeltjes
die mango's eten in de buurt van de hemel.
Als je je land kunt schilderen, hoor je land
als je je hemel moet schilderen
zoals de zon die de wittes bruin bakt zoals de zon die de zwarten doet zweten
ook al is de maagd wit, schilder voor mij zwarte engeltjes.
Escrita por: Los Olimareños