Orejano
Yo sé que en el Pago me tienen idea
Porque a los que mandan no les cabresteo
Porque despreciando las huellas ajenas
Sé abrirme caminos pa ir donde quiero
Porque no me han visto lamber la coyunda
Ni andar hocicando pa hacerme de un peso
Y saben de sobra que soy duro es boca
Y no me asujeta ni un freno mulero
Porque cuando tengo que cantar verdades
Las canto derecho nomás, a lo macho
Aunque esas verdades amuestren vicheras
Donde naide creiba que hubiera gusanos
Porque al copetudo de riñón cubierto
Pa'l que no usa leyes ningún comisario
Lo trato lo mesmo que al que solo tiene
Chiripá de bolsa pa taparse el rabo
Porque no me llenan con cuatro mentiras
Los maracanaces que vienen del pueblo
A elogiar divisas ya desmerecidas
Y hacernos promesas que nunca cumplieron
Porque cuando traje mi china pa'l rancho
Me olvidé que hay jueces pa hacer casamiento
Y que nada vale la mujer más buena
Si su hombre, por ella, no ha pagao derecho
Porque a mis gurises los he criao infieles
Aunque el cura grite que iran al infierno
Y digo ande cuadre que pa nada sirven
Los que solo pasan pirinchando al cielo
Porque aunque no tengo ni ande caerme muerto
Soy más rico que esos que agrandan sus campos
Pagando el sancocho de tumbas resecas
Al pobre peón que echa los bofes cinchando
Por eso en el Pago me tienen idea
Porque entre los ceibos estorba un quebracho
Porque a todos ellos les han puesto la marca
Y tienen envidia de verme orejano
Y a mí qué me importa, soy chúcaro y libre
No sigo a caudillos ni en leyes me atraco
Y voy por los rumbos clareaos de mi antojo
Y a nadie preciso pa hacerme baqueano
Orejano
Ik weet dat ze in het dorp een idee van me hebben
Omdat ik de bazen niet om de tuin leid
Omdat ik, terwijl ik de sporen van anderen veracht
Mijn eigen wegen weet te banen om te gaan waar ik wil
Omdat ze me niet hebben gezien de teugels te lijden
Of snuffelend rond te lopen om een cent te verdienen
En ze weten heel goed dat ik hard ben in mijn woorden
En dat geen enkele teugels me kan tegenhouden
Omdat als ik de waarheid moet zingen
Ik het gewoon recht voor zijn raap zing, als een man
Ook al tonen die waarheden schimmels aan
Waar niemand dacht dat er wormen zouden zijn
Omdat ik de opschepper met een bedekte nier
Behandel als iemand die geen wetten gebruikt, geen agent
Ik behandel hem hetzelfde als degene die alleen maar
Een zakdoek heeft om zijn achterste te bedekken
Omdat ik niet te vullen ben met vier leugens
De grote praatjes die uit het dorp komen
Om valuta te prijzen die al aan waarde hebben verloren
En ons beloftes te doen die ze nooit hebben gehouden
Omdat toen ik mijn meisje naar de boerderij bracht
Ik vergat dat er rechters zijn voor het huwelijk
En dat het niets waard is, de beste vrouw
Als haar man, voor haar, geen rechten heeft betaald
Omdat ik mijn kinderen ontrouw heb opgevoed
Ook al schreeuwt de priester dat ze naar de hel gaan
En ik zeg dat het niet uitmaakt, want ze zijn niets waard
Diegenen die alleen maar naar de hemel willen kijken
Omdat, hoewel ik niet eens een plek heb om dood te vallen
Ik rijker ben dan degenen die hun velden vergroten
Door de kosten van dorre graven te betalen
Aan de arme arbeider die zich uit de naad werkt
Daarom hebben ze in het dorp een idee van me
Omdat tussen de ceibos een quebracho stoort
Omdat ze allemaal het merkteken hebben gekregen
En jaloers zijn om me orejano te zien
En wat kan het me schelen, ik ben wild en vrij
Ik volg geen leiders en laat me niet in de wet vangen
En ik ga de wegen die ik wil
En ik heb niemand nodig om me te begeleiden
Escrita por: Serafin J. García