Manise
Bajo el puente helado del olvido
Había quedao varado triste mi corazón.
Lastimado de amores sin sentido
Que no cantaban juntos ni un verso de canción.
Resoplando dormido en el encierro
Bajo los grises fierros del puente de hormigón.
Y soñando con lo que no esperaba
Con lo que no pasaba y con lo que no pasó.
Y ahora me deja
Y ahora que dice
Yo la vi fuerte
Le di manise.
Era la noche, justa, inevitable
Eran tus botas llamando mi atención.
Era la bruma las lámparas de luna
El humo dando vueltas, tu curva sin razón.
Era la noche, era tu presencia
Era mi deseo, y nuestra desolación.
Era el espejo quebrándose en tus ojos
Y desde lejos llegando tu canción.
Y ahora me deja
Y ahora que dice
Yo la vi fuerte
Le di manise.
Y ahora te deja
Y ahora que dice
La viste fuerte
Diste manise
Y ahora estoy pelándolo
Y ahora estoy pelándolo...
Entregada la viste a la mocosa
Le enseño alguna cosa y le doy para comer
Y la vida, la vida que es tramposa
Agarró a tu mocosa y te la hizo mujer
Ahora vivo, vivo como un esclavo
Pensando que hechás mano de lo que enseñé
Entregada la viste a la mocosa
Le enseño alguna cosa y le doy para comer.
Y ahora estoy pelándolo
Y ahora estoy pelándolo...
Manise
Onder de ijzige brug van de vergetelheid
Was mijn hart treurig achtergebleven.
Gewond door zinloze liefdes
Die samen geen enkel vers van een lied zongen.
Zuchtend slapend in de opsluiting
Onder de grijze ijzers van de betonnen brug.
En dromend van wat ik niet verwachtte
Van wat niet gebeurde en van wat niet is gebeurd.
En nu laat ze me achter
En nu wat zegt ze
Ik zag haar sterk
Ik gaf haar manise.
Het was de nacht, rechtvaardig, onvermijdelijk
Jouw laarzen die mijn aandacht vroegen.
Het was de mist, de maanlampen
De rook die rondjes draaide, jouw kromming zonder reden.
Het was de nacht, het was jouw aanwezigheid
Het was mijn verlangen, en onze desolatie.
Het was de spiegel die brak in jouw ogen
En van ver kwam jouw lied aan.
En nu laat ze me achter
En nu wat zegt ze
Ik zag haar sterk
Ik gaf haar manise.
En nu laat ze je achter
En nu wat zegt ze
Zag je haar sterk
Gaf je manise.
En nu ben ik het aan het pellen
En nu ben ik het aan het pellen...
Overgegeven zag je haar aan de snotaap
Ik leer haar wat dingen en geef haar te eten.
En het leven, het leven dat bedrog is
Greep jouw snotaap en maakte haar tot vrouw.
Nu leef ik, leef ik als een slaaf
Denken dat je gebruikmaakt van wat ik leerde.
Overgegeven zag je haar aan de snotaap
Ik leer haar wat dingen en geef haar te eten.
En nu ben ik het aan het pellen
En nu ben ik het aan het pellen...