395px

Eve-Evelyn

Los Prisioneros

Eve-Evelyn

Te confundo en las sombras voy tras tu respiración
Mis palabras son torpes dominas la situación
Dame un poco mas de tu boca toda tu piel me provoca

En el suelo embarrada esta mi dignidad
Mis complejos mis traumas sabes bien manejar
Poco a poco tu asesinas al poeta estúpido y

No vuelvo a ser igual tu me sabes transformar
Después de ti nací después de ti morí

Siento y río y mato y creo y piso y lloro y corro y te grito
Eve eve eve eve eve eve evelyn

No distingo a donde naces tu muero yo
Ya mis ojos se nublan ya tirita mi voz
Dame un poco mas de tu boca toda tu piel me provoca

Esta noche no pienso hoy me dejo llevar
Desarmado y desnudo he perdido el control
Poco a poco tu asesinas al poeta estúpido y

No vuelvo a ser igual tu me sabes transformar
Después de ti nací después de ti morí

Siento y río y mato y creo y piso y lloro y corro y te grito
Eve eve eve eve eve eve evelyn

Eve-Evelyn

Ik verwissel je in de schaduw, ik volg je ademtocht
Mijn woorden zijn onhandig, jij hebt de controle
Geef me nog wat van je lippen, je huid maakt me gek

Op de grond ligt mijn trots, helemaal in de modder
Je weet goed om te gaan met mijn complexen en trauma's
Langzaam dood je de domme dichter en

Ik ben niet meer hetzelfde, jij weet me te veranderen
Na jou ben ik geboren, na jou ben ik gestorven

Ik voel en lach en dood en geloof en trap en huil en ren en schreeuw je toe
Eve eve eve eve eve eve evelyn

Ik zie niet waar jij begint, ik sterf hier
Mijn ogen worden wazig, mijn stem trilt al
Geef me nog wat van je lippen, je huid maakt me gek

Vanavond denk ik niet na, ik laat me gewoon meevoeren
Ongewapend en naakt, ik heb de controle verloren
Langzaam dood je de domme dichter en

Ik ben niet meer hetzelfde, jij weet me te veranderen
Na jou ben ik geboren, na jou ben ik gestorven

Ik voel en lach en dood en geloof en trap en huil en ren en schreeuw je toe
Eve eve eve eve eve eve evelyn

Escrita por: Jorge Gonzalez