El Pibe de Los Astilleros
Fue unos meses a Caseros y su Strato roja
Se hizo el torbellino que hoy suena en la radio
La ceniza no caía desde su cigarro
Y estaba, en sus ojos, desarmándote
Alquiló una rana rubia, tibia y haragana
Se moría de ganas de matarla
Una linda damita de Concordia
El más bello fuselaje que jamás lustró
Le hizo un par de promesas imprudentes
Y así fue que, de ellas, se aburrió
Las minitas aman los payasos
Y la pasta de campeón
El pibe de los astilleros nunca se rendía
Tuvo un palacete por un par de días
Rapiñaba montado a los containers
El maldito amor que tanto miedo da
Fue por una lluvia que realmente moje
(Que pusiera fin a su aventura)
Un final feliz para pimpollos
Allí estaba, al fin, acechándolo
Ciertos reyes no viajan en camello
Ellos andan al tranco del amor
Esos tipos soplan con el viento
Al rebaño y su temor
De Jongen van de Scheepswerven
Hij ging een paar maanden naar Caseros met zijn rode strato
Het werd de wervelwind die nu op de radio klinkt
De as viel niet van zijn sigaret
En het was in zijn ogen dat hij je aan het afbreken was
Hij huurde een blonde kikker, warm en lui
Hij kon niet wachten om haar te doden
Een mooi dametje uit Concordia
De mooiste romp die ooit gepoetst werd
Hij deed een paar ondoordachte beloftes
En zo raakte hij er op een gegeven moment op uitgekeken
Meisjes houden van clowns
En van de pasta van een kampioen
De jongen van de scheepswerven gaf nooit op
Hij had een paleisje voor een paar dagen
Hij roofde op de containers
Die verdomde liefde die zoveel angst geeft
Het was door een regenbui die echt nat maakte
(Die een einde aan zijn avontuur zou maken)
Een gelukkig einde voor jonge gasten
Daar was hij, eindelijk, hem op de hielen
Bepaalde koningen reizen niet op een kameel
Zij gaan met de pas van de liefde
Die gasten blazen met de wind
Naar de kudde en zijn angst
Escrita por: Indio Solari / Skay Beilinson