Dulce condena
Cada vez que toco un poco fondo,
Cada vez que el tiempo vuela,
Un recuerdo (mas que) pasajero,
Otra ilusión que llega.
Cada corazón merece una oportundidad
Y esta perdida sola en medio de la ciudad
Soy el que lo piensa por los dos,
Hasta que sale el sol.
Cada sensación o sentir vulgar,
Una sola cosa, un solo lugar,
Un recuerdo más que pasajero,
Sera como empezar otra vez de cero,
Cada corazón merece una oportunidad.
Y esta perdida sola en medio de la ciudad.
Soy el que lo piensa por los dos,
Hasta que sale el sol.
No importa el problema, no importa la solución.
Me quedo con lo poco que queda, entero en el corazón.
Me gustan los problemas, no existe otra explicación,
Esta (si) es una dulce condena!
Cada vez que toco un poco fondo,
Cada vez que el tiempo vuela,
Un recuerdo (mas que) pasajero.
Otra ilusión que llega.
Cada corazón merece una oportunidad,
Y está perdida sola en medio de la ciudad,
Soy el que lo piensa por los dos,
Hasta que sale el sol.
No importa el problema, no importa la solución,
Me quedo con lo poco que queda, entero en el corazón.
Me gustan los problemas, no encuentro otra explicación.
Esta si es una dulce condena, una dulce rendición.
Cada sensación o sentir vulgar,
Una sola cosa, un solo lugar.
Zoete verdoemenis
Elke keer dat ik een beetje onderuit ga,
Elke keer dat de tijd vliegt,
Een herinnering (meer dan) vluchtig,
Een andere illusie die komt.
Elk hart verdient een kans,
En dit is verloren, alleen in het midden van de stad.
Ik ben degene die voor ons beiden denkt,
Totdat de zon opkomt.
Elke sensatie of vulgair gevoel,
Één ding, één plek,
Een herinnering meer dan vluchtig,
Zal zijn als opnieuw beginnen vanaf nul,
Elk hart verdient een kans.
En dit is verloren, alleen in het midden van de stad.
Ik ben degene die voor ons beiden denkt,
Totdat de zon opkomt.
Het maakt niet uit wat het probleem is, het maakt niet uit wat de oplossing is.
Ik houd het beetje dat over is, heel in mijn hart.
Ik hou van de problemen, er is geen andere uitleg,
Dit (ja) is een zoete verdoemenis!
Elke keer dat ik een beetje onderuit ga,
Elke keer dat de tijd vliegt,
Een herinnering (meer dan) vluchtig.
Een andere illusie die komt.
Elk hart verdient een kans,
En dit is verloren, alleen in het midden van de stad,
Ik ben degene die voor ons beiden denkt,
Totdat de zon opkomt.
Het maakt niet uit wat het probleem is, het maakt niet uit wat de oplossing is,
Ik houd het beetje dat over is, heel in mijn hart.
Ik hou van de problemen, ik vind geen andere uitleg.
Dit is echt een zoete verdoemenis, een zoete overgave.
Elke sensatie of vulgair gevoel,
Één ding, één plek.