Milonga Del Marinero Y El Capitán
El marinero y el capitán
Se reunieron en un bar
Y encargaron otra botella de ron
Ese sería el puerto final
Y lo fue tanto, de verdad
Que bajo el mar ahora descansan juntos los dos
Fue por una rubia loca
Que bailaba sola hasta el amanecer
Y se movía, pero tan bien
Que fue mirarla y fue perder
Todo por ese cuerpo y esa promesa
Ya no era joven pero era audaz
Y bailaba siempre al compás
No le importaba que se la echaran a suerte
Llegó la noche, llegó el champán
Llegó la hora de la verdad
Y esa apuesta, al final la ganó la muerte
Fue por una rubia loca
Que bailaba sola hasta el amanecer
Y se movía, pero tan bien
Que fue mirarla y fue perder
Todo por ese cuerpo y esa promesa
Cuando el barco llega a la ciudad
Las mujeres salen y los hombres solos
Bajan a los bares, y esa noche todo vale!
Y sientes tu corazón
Latir al ritmo de esta milonga
Que es la milonga
Del marinero y el capitán
Fue por una rubia loca
Que bailaba sola hasta el amanecer
Y se movía, pero tan bien
Que fue mirarla y fue perder
Todo por ese cuerpo y esa promesa
Milonga Van de Zeeman en de Kapitein
De zeeman en de kapitein
Zaten samen in een kroeg
En bestelden nog een fles rum
Dat zou de laatste haven zijn
En dat was het echt, geloof me maar
Want onder de zee rusten ze nu samen
Het was om een gekke blonde
Die alleen danste tot de ochtend
En ze bewoog, zo goed
Dat kijken al verloren was
Alles voor dat lichaam en die belofte
Ze was niet meer jong maar wel stoutmoedig
En danste altijd op de maat
Het maakte niet uit dat het op geluk aankwam
De nacht kwam, de champagne kwam
Het uur van de waarheid kwam
En die weddenschap, uiteindelijk won de dood
Het was om een gekke blonde
Die alleen danste tot de ochtend
En ze bewoog, zo goed
Dat kijken al verloren was
Alles voor dat lichaam en die belofte
Wanneer het schip de stad bereikt
Komen de vrouwen en de mannen alleen naar buiten
Ze gaan naar de kroegen, en die nacht is alles toegestaan!
En je voelt je hart
Slaan op de maat van deze milonga
Die de milonga is
Van de zeeman en de kapitein
Het was om een gekke blonde
Die alleen danste tot de ochtend
En ze bewoog, zo goed
Dat kijken al verloren was
Alles voor dat lichaam en die belofte