Ninguna
Entre tu boca y mi boca
Existe un mar de cosas
Que olvidamos decirnos ayer
Cuando te fuiste con el atardecer
En un viejo tren sin frenos
Que partió a mil por hora
Y que de carga se lleva con él
Mi beso en tu boca
En un vagón te llevaste
Mi infancia infinita
Y sin duda le pusiste llave al cajón
De mis cosas bonitas
Yo no pretendo pararte
Ese tren ya ha partido
Y a toda marcha decides dejarme
En la estación del olvido
Ay, ay, ay
Cómo me duele que te hayas ido
Ay, ay, ay
Pero jamás olvidaré
Que fuiste lo único que amé
Que cada noche te acusaba con la Luna
Y yo te culpo porque soy
Un hombre débil sin control
Cuando combino rumba y tu cintura
Y te repito, como tú ninguna, oh
Sobre mi almohada impregnado
Se quedó tu perfume
Con una esencia que roba mis sueños
Hasta en la noche más dulce
Me da pavor despertarme
A solas cada mañana
Y confirmar que si estuve de nuevo a tu lado
Fue en cuentos de hadas
Ay, ay, ay
Cómo me duele que te hayas ido
Ay, ay, ay
Pero jamás olvidaré
Que fuiste lo único que amé
Que cada noche te acusaba con la Luna
Y yo te culpo porque soy
Un hombre débil sin control
Cuando combino rumba y tu cintura
Y te repito, como tú ninguna
Ninguna
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ninguna
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ninguna
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ninguna
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ninguna
Geen Eén
Tussen jouw mond en mijn mond
Bestaat een zee van dingen
Die we gisteren vergeten zijn te zeggen
Toen je wegging met de ondergang van de zon
In een oude trein zonder remmen
Die vertrok met duizend per uur
En die als vracht meeneemt
Mijn kus op jouw lippen
In een wagon nam je mee
Mijn eindeloze kindertijd
En zonder twijfel deed je het kastje op slot
Van mijn mooie dingen
Ik wil je niet tegenhouden
Die trein is allang vertrokken
En op volle snelheid besluit je me achter te laten
Op het station van de vergetelheid
Ay, ay, ay
Het doet zo’n pijn dat je bent weggegaan
Ay, ay, ay
Maar ik zal nooit vergeten
Dat je het enige was dat ik heb liefgehad
Dat ik elke nacht je beschuldigde met de maan
En ik geef je de schuld omdat ik ben
Een zwakke man zonder controle
Wanneer ik rumba combineer met jouw heupen
En ik herhaal, zoals jij, geen één, oh
Op mijn kussen blijft hangen
Is je geur achtergebleven
Met een essentie die mijn dromen steelt
Zelfs in de zoetste nacht
Ik ben bang om wakker te worden
Alleen elke morgen
En te bevestigen dat als ik weer bij jou was
Het in sprookjes was
Ay, ay, ay
Het doet zo’n pijn dat je bent weggegaan
Ay, ay, ay
Maar ik zal nooit vergeten
Dat je het enige was dat ik heb liefgehad
Dat ik elke nacht je beschuldigde met de maan
En ik geef je de schuld omdat ik ben
Een zwakke man zonder controle
Wanneer ik rumba combineer met jouw heupen
En ik herhaal, zoals jij, geen één
Geen één
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Geen één
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Geen één
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Geen één
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ay
Geen één