Adiós Tristeza
Te oí decir que siempre fuiste triste
Y que la vida te ha tratado mal.
Qué poquito cariño recibiste,
Qué malas cartas te tocó jugar.
Cómo voy a borrar de tu memoria
Esos sueños que te suelen despertar,
Dándole vueltas a la misma historia
Y abriendo heridas que cerraron mal.
Y las lágrimas que escondes en la lluvia
Con tu mala suerte lejos viajarán
Porque hoy empieza el resto de tu vida,
Adiós tristeza, adiós soledad.
Un arco iris cubrirá tus penas
Y la luna llena el lado oscuro enseñará,
Y bailará la vida por tus venas,
Y la tormenta se disipará.
Secaré todas tus fuentes de tristeza,
Hoy será el mañana que soñaste ayer
Porque el cielo está detrás de nubes negras,
Adiós tristeza no te quiero ver.
Y las lágrimas que escondes en la lluvia
Con tu mala suerte lejos viajarán
Porque hoy empieza el resto de tu vida,
Adiós tristeza, adiós soledad.
Adiós tristeza, adiós soledad.
Vaarwel Verdriet
Ik hoorde je zeggen dat je altijd verdrietig was
En dat het leven je slecht heeft behandeld.
Wat weinig liefde heb je ontvangen,
Wat een slechte kaarten kreeg je om te spelen.
Hoe ga ik die herinneringen uit je hoofd wissen
Van die dromen die je vaak wakker maken,
Die steeds dezelfde geschiedenis vertellen
En wonden openen die slecht zijn genezen.
En de tranen die je verbergt in de regen
Zullen met je pech ver weg reizen
Want vandaag begint de rest van je leven,
Vaarwel verdriet, vaarwel eenzaamheid.
Een regenboog zal je zorgen bedekken
En de volle maan zal de donkere kant laten zien,
En het leven zal dansen door je aderen,
En de storm zal verdwijnen.
Ik zal al je bronnen van verdriet drogen,
Vandaag wordt de morgen die je gisteren droomde
Want de lucht is achter de zwarte wolken,
Vaarwel verdriet, ik wil je niet meer zien.
En de tranen die je verbergt in de regen
Zullen met je pech ver weg reizen
Want vandaag begint de rest van je leven,
Vaarwel verdriet, vaarwel eenzaamheid.
Vaarwel verdriet, vaarwel eenzaamheid.
Escrita por: Enrique Urquijo