Lisa (1970 - 1996)
Necesita alguien con quien jugar,
alguien que la quiera escuchar
La noche corre sobre la noche
y no piensa, no quiere pensar
Vivió a la sombra de horas felices
y ahora está por la peste herida
Es primavera en el Infierno,
lleva el Diablo, las horas, los días
Un paso atrás en el tiempo,
la tumba de los lamentos
Llorando cada día, sufriendo cada día
Llorando cada día, sufriendo cada día
(Intro / Solo)
Las demás no tienen su nombre,
ni su voz, ni su mirada
Es una mujer tan extraña
que se peina con el viento cada madrugada
La noche se hace con alas de cuervo
Va resbalando la lluvia, amiga
Mirando al mar que viene de lejos
oigo en el vaso caer la bebida
Un sólo día la vida
vale más que un año de buenos recuerdos
Llorando cada día, sufriendo cada día
Llorando cada día, sufriendo cada día
(Solo)
Hay lágrimas en su almohada
cada mañana de cada día
Se oye la radio toda la noche,
duerme a su lado una botella vacía
Es inutil huir del lugar,
no se puede escapar de la hora
Se fué pero se ve pasar
ente la niebla, con sus penas, sóla
Rompió los años de su vida
como se rompe una quiniela fallida
Llorando cada día, sufriendo cada día
Llorando cada día, sufriendo cada día
(Solo)
Llorando cada día, muriendo cada día
Llorando cada día, sufriendo cada día
Naces en días olvidados
Mueres en la hora de la alegría
Sales de un sueño, entras en otro
Y todo lo que ves... es mentira
Y Diós creó la tristeza
una tade de Invierno muy fría
Solo una hora es a veces la vida
Crece la hierba de la melancolía
Llorando cada día, muriendo cada día
Llorando cada día, sufriendo cada día
(Solo)
Quien no ha visto un camino al alba
no sabe lo que es la esperanza perdida
Llorando cada día, muriendo cada día
Llorando cada día, sufriendo cada día
(Solo)
Lisa (1970 - 1996)
Heeft iemand nodig om mee te spelen,
iemand die haar wil horen
De nacht glijdt over de nacht
en ze denkt niet, ze wil niet denken
Ze leefde in de schaduw van blije uren
en nu is ze gewond door de pest
Het is lente in de Hel,
de Duivel draagt de uren, de dagen
Een stap terug in de tijd,
de grafsteen van de klachten
Huilend elke dag, lijdend elke dag
Huilend elke dag, lijdend elke dag
(Intro / Solo)
De anderen hebben niet haar naam,
noch haar stem, noch haar blik
Ze is een zo vreemde vrouw
die zich elke ochtend met de wind kamt
De nacht krijgt vleugels van een raaf
De regen glijdt, vriendin
Kijkend naar de zee die van ver komt
hoor ik in het glas de drank vallen
Slechts één dag is het leven
meer waard dan een jaar van goede herinneringen
Huilend elke dag, lijdend elke dag
Huilend elke dag, lijdend elke dag
(Solo)
Er zijn tranen op haar kussen
every ochtend van elke dag
De radio speelt de hele nacht,
naast haar slaapt een lege fles
Het heeft geen zin om te vluchten,
je kunt niet ontsnappen aan het uur
Ze is weggegaan maar je ziet haar voorbijgaan
in de mist, met haar verdriet, alleen
Ze brak de jaren van haar leven
zoals je een mislukte loterij breekt
Huilend elke dag, lijdend elke dag
Huilend elke dag, lijdend elke dag
(Solo)
Huilend elke dag, stervend elke dag
Huilend elke dag, lijdend elke dag
Je wordt geboren op vergeten dagen
Je sterft op het uur van vreugde
Je komt uit een droom, gaat in een andere
En alles wat je ziet... is leugen
En God creëerde de verdriet
een zeer koude wintermiddag
Soms is één uur het leven
Het gras van melancholie groeit
Huilend elke dag, stervend elke dag
Huilend elke dag, lijdend elke dag
(Solo)
Wie nooit een pad bij zonsopgang heeft gezien
weet niet wat verloren hoop is
Huilend elke dag, stervend elke dag
Huilend elke dag, lijdend elke dag
(Solo)