Parece que aún fue ayer
Recuerdo que hace tiempo
creo que antes de nacer
cuando las horas perdidas
llegaban al amanecer.
No había que cumplir promesas
el cansancio era placer
las lagrimas eran de risas
y parece que aún fue ayer.
En los amigos creía
y en palabras de mujer
en Dios, patrias y banderas
y en el diablo también.
En leyes, familia y escuela
y, claro, también en el rey
voy recordando mentiras
y parece que aún fue ayer.
Cuantas ilusiones
traje a este mundo al revés
que perdiendo una al día
creo que me quedan aún dos o tres.
Sin fé
que triste un final sin fé
cansado ya de perder
pensando lo que la vida
pudo haber sido y no fue.
la noche ya se gasto
el sueño empieza a caer
los recuerdos son cenizas
y parece que aún fue ayer.
El día del viento llegó
la esperanza ya se fue
o nacemos fracasados
o se fracasa después.
La vida ya se gastó
el tiempo empieza a caer
los días están contados
y parece que aún fue ayer.
Cuantas ilusiones
traje a este mundo al reves
que perdiendo una al día
creo que aún me quedan dos o tres.
Sin fe
que triste un final sin fé
ya nada se ve como es
pena le doy a la pena
pues penas coleccioné.
Ahora el reloj se paró
harto ya de correr
como se fueron los años
y parece que aún fue ayer.
Het lijkt alsof het gisteren was
Ik herinner me dat het lang geleden was
ik geloof dat het voor mijn geboorte was
toen de verloren uren
bij de dageraad kwamen.
Er waren geen beloftes te maken
moeheid was een genot
de tranen waren van het lachen
en het lijkt alsof het gisteren was.
In vrienden geloofde ik
en in de woorden van een vrouw
in God, vaderland en vlaggen
en ook in de duivel.
In wetten, familie en school
en, natuurlijk, ook in de koning
ik herinner me leugens
en het lijkt alsof het gisteren was.
Hoeveel illusies
bracht ik in deze wereld vol chaos
waarbij ik er elke dag één verloor
en ik denk dat ik er nog twee of drie heb.
Zonder geloof
wat triest, een einde zonder geloof
al moe van het verliezen
denkend aan wat het leven
had kunnen zijn en niet was.
De nacht is al vergaan
de droom begint te vervagen
de herinneringen zijn as
en het lijkt alsof het gisteren was.
De dag van de wind is gekomen
de hoop is al verdwenen
of we worden mislukkingen geboren
of we falen later.
Het leven is al vergaan
de tijd begint te vervagen
de dagen zijn geteld
en het lijkt alsof het gisteren was.
Hoeveel illusies
bracht ik in deze wereld vol chaos
waarbij ik er elke dag één verloor
en ik denk dat ik er nog twee of drie heb.
Zonder geloof
wat triest, een einde zonder geloof
niets lijkt meer zoals het is
ik geef verdriet aan het verdriet
want ik heb verdriet verzameld.
Nu is de klok gestopt
moe van het rennen
hoe de jaren zijn voorbijgevlogen
en het lijkt alsof het gisteren was.