Una ciudad llamada Perdición
Se gana la vida perdiendola
en la ciudad sin corazón.
Su nombre suena a cementerio
lo sabes también como yo.
Su cielo es de negro asfalto,
luna y estrellas son de neón.
Luces en los barrios ricos,
en los pobres no brilla ni el sol.
Sus fuentes de agua, echan sangre.
Bombas de riego, escupen sudor.
Alcantarillas, gasolina.
Sus jardines de cemento son.
La lluvia que cae, son lagrimas.
La música, claxon y motor.
En los parques florecen agujas.
Sus paraisos se llaman alcohol.
Sus rios tienen cauces secos,
sus mujeres tedio, frustración.
Por las cloacas va el hombre,
por las calles marcha el ratón.
La gente tiene ojos cansados.
Sueños de plomo, pelo de carbón.
Las noches pesan en sus hombros,
sus pensamientos son desilusión.
La ciudad se llama Perdición.
La ciudad se llama Perdición.
La ciudad se llama Perdición.
La ciudad se llama Perdición.
Las fábricas roban tu tiempo.
Solo dos días de diversión
por cinco mañanas de frio
y estar bajo el pie del patrón
Perdió su vida ganándola
en la ciudad sin corazón
Su nombre es... Perdición
Lo sabías también como yo.
La ciudad se llama Perdición.
La ciudad se llama Perdición.
La ciudad se llama Perdición.
La ciudad se llama Perdición.
Een stad genaamd Verdoemenis
Je verdient je brood door het te verliezen
in de stad zonder hart.
De naam klinkt als een begraafplaats,
dat weet je ook, net als ik.
De lucht is van zwart asfalt,
maan en sterren zijn van neon.
Lichten in de rijke wijken,
in de arme schijnt de zon niet eens.
De fonteinen spuwen bloed.
Beregeningssystemen spugen zweet.
Rioolputten, benzine.
Hun tuinen zijn van beton.
De regen die valt, zijn tranen.
De muziek, claxon en motor.
In de parken bloeien naalden.
Hun paradijzen heten alcohol.
Hun rivieren hebben droge bedding,
hun vrouwen verveling, frustratie.
Door de riolen gaat de man,
langs de straten marcheert de rat.
De mensen hebben vermoeide ogen.
Dromen van lood, haar van kolen.
De nachten wegen op hun schouders,
hun gedachten zijn teleurstelling.
De stad heet Verdoemenis.
De stad heet Verdoemenis.
De stad heet Verdoemenis.
De stad heet Verdoemenis.
De fabrieken stelen je tijd.
Slechts twee dagen plezier
voor vijf ochtenden van kou
en onder de voet van de baas staan.
Hij verloor zijn leven door het te verdienen
in de stad zonder hart.
Zijn naam is... Verdoemenis.
Dat wist je ook, net als ik.
De stad heet Verdoemenis.
De stad heet Verdoemenis.
De stad heet Verdoemenis.
De stad heet Verdoemenis.