395px

La Canción de un Marinero

Los Tamara

A Canzón De Un Mariñeiro

A Canzón De Un Mariñeiro (Os Tamara)

Brancas velas que percorren
o mar cando horizontes,
son corazóns que navegan
polos camiños da morte,
a canzón de un mariñeiro
feita de tebras e sol,
e un e coar de tristuras
co temporal amasou.

Párache na aquela praia
o mar ruxente tirou,
e unha flor que mergullada
agoa con agoa morta allo-u.
Os pinos da beira mar
pescan de que o ter luceiros.
Para chorar claridade
nas noites que son a inverno.
(Bis)

Caiu no mar unha estrela,
xa temos peixes louros
con amor, fun a ela.
Todo canta todo chora
po lo mar e pola terra.

Todo canta todo chora
po lo mar e pola terra.
(Bis)

La Canción de un Marinero

La Canción de un Marinero (Los Tamara)

Velas blancas que recorren
el mar cuando horizontes,
son corazones que navegan
por los caminos de la muerte,
la canción de un marinero
hecha de sombras y sol,
y un eco de tristezas
que el temporal amasó.

Me paré en aquella playa
el mar resplandeciente me llevó,
y una flor que sumergida
agua con agua muerta halló.
Los pinos de la orilla del mar
pescan de que el tener luceros.
Para llorar claridad
en las noches que son invierno.
(Repetición)

Cayó en el mar una estrella,
ya tenemos peces dorados
con amor, fui hacia ella.
Todo canta todo llora
por el mar y por la tierra.

Todo canta todo llora
por el mar y por la tierra.
(Repetición)

Escrita por: