395px

Twee Zielen

Los Terricolas

Dos Almas

Dos almas que en el mundo
Había unido Dios
Dos almas que se amaban
Eso éramos tú y yo

Por la sangrante herida
De nuestro inmenso amor
Nos dábamos la vida
Como jamás se dio

Un día en el camino
Que cruzaban nuestras almas
Surgió una sombra de odio
Que nos separó a los dos

Y desde aquel instante
Mejor sería morir
Ni cerca ni distante
Podemos ya vivir

(Dos almas que en el mundo
Había unido Dios
Dos almas que se amaban
Eso éramos
Eso éramos tú y yo)

Un día en el camino
Que cruzaban nuestras almas
Surgió una sombra de odio
Que nos separó a los dos

Y desde aquel instante
Mejor sería morir
Ni cerca ni distante
Podemos ya vivir

Twee Zielen

Twee zielen die in de wereld
Door God waren verenigd
Twee zielen die van elkaar hielden
Dat waren jij en ik

Door de bloeiende wond
Van onze immense liefde
Gaven we elkaar het leven
Zoals nooit eerder gegeven

Op een dag op de weg
Die onze zielen kruisten
Schoot er een schaduw van haat op
Die ons van elkaar scheidde

En sinds dat moment
Zou het beter zijn om te sterven
Niet dichtbij, niet ver weg
Kunnen we al niet meer leven

(Twee zielen die in de wereld
Door God waren verenigd
Twee zielen die van elkaar hielden
Dat waren wij
Dat waren jij en ik)

Op een dag op de weg
Die onze zielen kruisten
Schoot er een schaduw van haat op
Die ons van elkaar scheidde

En sinds dat moment
Zou het beter zijn om te sterven
Niet dichtbij, niet ver weg
Kunnen we al niet meer leven

Escrita por: Domingo Fabiano