Hasta La Miel Amarga
¿Qué sería de mi vida si tú me dejaras?
¿Qué sería de mi vida si tú te marcharas?
¿Qué sería de mi vida, amorcito de mi alma?
Yo te juro que todo para mí terminaba
Se me enchina hasta el cuerpo nada más de pensarlo
Sin tus besos, mi cielo, no podría soportarlo
Si naciste, mi vida, para que yo te amara
Te amaré hasta la muerte, aunque me condenara
Hasta la miel amarga cuando el amor se acaba
Cuando se apaga el fuego, se nos congela el alma
Por eso tengo miedo que tú de mí te vayas
El día que tú me olvides, vas a partirme el alma
Se me enchina hasta el cuerpo nada más de pensarlo
Sin tus besos, mi cielo, no podría soportarlo
Hasta la miel amarga cuando el amor se acaba
Cuando se apaga el fuego, se nos congela el alma
Por eso tengo miedo que tú de mí te vayas
El día que tú me olvides, vas a partirme el alma
Se me enchina hasta el cuerpo nada más de pensarlo
Sin tus besos, mi cielo, no podría soportarlo
Tot de Bittere Honing
Wat zou er van mijn leven worden als jij me verliet?
Wat zou er van mijn leven worden als jij zou gaan?
Wat zou er van mijn leven worden, schatje van mijn ziel?
Ik zweer je dat alles voor mij dan voorbij zou zijn.
Ik krijg kippenvel als ik er alleen maar aan denk.
Zonder jouw kussen, mijn lief, zou ik het niet kunnen verdragen.
Als jij geboren bent, mijn leven, om door mij bemind te worden,
Zal ik je tot de dood beminnen, ook al zou ik verdoemd zijn.
Tot de bittere honing als de liefde voorbij is,
Wanneer het vuur dooft, bevriezen onze zielen.
Daarom ben ik bang dat jij van mij weggaat,
De dag dat jij me vergeet, breek je mijn ziel.
Ik krijg kippenvel als ik er alleen maar aan denk.
Zonder jouw kussen, mijn lief, zou ik het niet kunnen verdragen.
Tot de bittere honing als de liefde voorbij is,
Wanneer het vuur dooft, bevriezen onze zielen.
Daarom ben ik bang dat jij van mij weggaat,
De dag dat jij me vergeet, breek je mijn ziel.
Ik krijg kippenvel als ik er alleen maar aan denk.
Zonder jouw kussen, mijn lief, zou ik het niet kunnen verdragen.