395px

Ik heb de zon weggeveegd

Los Tres

He Barrido El Sol

He barrido el sol de este lugar
Arrastré el calor del basural
Que brillaba sobre ti
No sé si fue tan así

Con mi voz de plata haré temblar
Romper los cristales, llorar y esperar
Y en tu cama brillará
El sol que no volverá

No es tan fácil ser feliz
Cuando opacaste el barniz
Que pintaste verde, azul y gris
Que quitaste a espaldas de mí
Que pintaste verde

He barrido el sol de este lugar
Arrastré el calor del basural
Que brillaba sobre ti
No sé si fue tan así

Con mi voz de plata haré temblar
Romper los cristales, llorar y esperar
Y en tu cama brillará
El sol que no volverá

No es tan fácil ser feliz
Cuando opacaste el barniz
Que pintaste verde, azul y gris
Que quitaste a espaldas de mí
Que pintaste verde

He barrido el sol de este lugar
Arrastré el calor del basural
Que brillaba sobre ti
No sé si fue tan así

Con mi voz de plata haré temblar
Romper los cristales, llorar y esperar
Y en tu cama brillará
El sol que no volverá

No es tan fácil ser feliz
Cuando opacaste el barniz
Que pintaste verde, azul y gris
Que quitaste a espaldas de mí
Que pintaste verde, azul y gris
Que quitaste a espaldas de mí

Ik heb de zon weggeveegd

Ik heb de zon van deze plek weggeveegd
De hitte van de vuilnisbelt meegesleept
Die op jou scheen
Ik weet niet of het zo was

Met mijn zilveren stem zal ik doen beven
De glazen breken, huilen en wachten
En op jouw bed zal stralen
De zon die niet terug zal komen

Het is niet zo makkelijk om gelukkig te zijn
Wanneer je de glans hebt verduisterd
Die je groen, blauw en grijs schilderde
Die je achter mijn rug hebt weggehaald
Die je groen schilderde

Ik heb de zon van deze plek weggeveegd
De hitte van de vuilnisbelt meegesleept
Die op jou scheen
Ik weet niet of het zo was

Met mijn zilveren stem zal ik doen beven
De glazen breken, huilen en wachten
En op jouw bed zal stralen
De zon die niet terug zal komen

Het is niet zo makkelijk om gelukkig te zijn
Wanneer je de glans hebt verduisterd
Die je groen, blauw en grijs schilderde
Die je achter mijn rug hebt weggehaald
Die je groen schilderde

Ik heb de zon van deze plek weggeveegd
De hitte van de vuilnisbelt meegesleept
Die op jou scheen
Ik weet niet of het zo was

Met mijn zilveren stem zal ik doen beven
De glazen breken, huilen en wachten
En op jouw bed zal stralen
De zon die niet terug zal komen

Het is niet zo makkelijk om gelukkig te zijn
Wanneer je de glans hebt verduisterd
Die je groen, blauw en grijs schilderde
Die je achter mijn rug hebt weggehaald
Die je groen, blauw en grijs schilderde
Die je achter mijn rug hebt weggehaald

Escrita por: Alvaro Henriquez