395px

Kapotte Klok

Lourenço e Lourival

Relógio Quebrado

Vou contar uma passagem na vida de dois irmãos
Que viviam discutindo a respeito de religião
José que era o mais velho tinha sua devoção
Na hora de ele deitar, fazia sua oração

O seu irmão Durvalino falava dando risada
Deixe de falar sozinho, isso não lhe adianta nada
É melhor você ir dormir pra acordar de madrugada
Eu não vou perder o sono pra ouvir conversa fiada

Se você não acredita, não precisa acreditar
Mas que existe outro mundo, pra você quero provar
Se um dia eu morrer primeiro, e minha alma se salvar
Vou fazer uma surpresa que você não vai gostar

Um dia José foi embora e pro seu irmão falou
Fique com este relógio, lembrança do nosso avô
E nunca mais se encontraram, muitos anos se passou
O relógio desmanchado na parede ali ficou!

Certa noite o Durvalino acordou muito assustado
Ouvindo aquelas batidas devagar, bem compassadas
Contou doze badaladas, seu corpo ficou arrepiado
Meia-noite que marcava no seu relógio quebrado

Passou a noite nervoso com o que lhe aconteceu
No outro dia cedinho telegrama recebeu
Abriu pra ver o que era, seu corpo estremeceu
Dizia que à meia-noite, seu irmão José morreu!

Kapotte Klok

Ik ga een verhaal vertellen over twee broers
Die altijd ruzie maakten over religie, dat is wat ze doen
José, de oudste, had zijn devotie
Voor het slapen gaan, deed hij zijn gebed met emotie

Zijn broer Durvalino lachte en zei met een grijns
Stop met alleen praten, dat helpt je echt niets
Het is beter dat je gaat slapen, dan word je vroeg weer wakker
Ik ga mijn slaap niet verliezen voor jouw onzin, dat is een zwakker

Als je niet gelooft, hoeft dat niet voor jou
Maar dat er een andere wereld is, dat bewijs ik jou
Als ik ooit eerder sterf en mijn ziel wordt gered
Zal ik je een verrassing geven die je niet leuk vindt, dat is wat ik bedoel

Op een dag ging José weg en zei tegen zijn broer
Houd deze klok, een herinnering aan onze grootvader, dat is puur
En ze zagen elkaar nooit meer, jaren gingen voorbij
De klok, kapot, bleef daar aan de muur, zo vrij!

Op een nacht werd Durvalino heel erg bang
Hoor je die kloppen, langzaam en heel gezang?
Telde twaalf slagen, zijn lichaam werd koud
Het was middernacht, dat gaf zijn kapotte klok aan, zo stout

De hele nacht nerveus over wat er was gebeurd
De volgende ochtend kreeg hij een telegram, dat was niet gekleurd
Hij opende het om te zien wat het was, zijn lichaam beefde
Het zei dat om middernacht, zijn broer José was overleden!

Escrita por: Ze Russo, Teddy Vieira