Villancico para mi cuñado Fernando
Hoy es Navidad, qué felicidad,
vamos a cenar toda la familia
y, maldición, él ya llegó,
con su cucharita y su obsesión.
Vamos, dale más, dale mucho más,
lo puedes lograr, destrozar mi acuario,
por favor, déjalo ya.
¿Me escuchas, Fernando? Creo que no.
Que pares chalado, te aviso con antelación,
que alguien lo ate en la cama y le dé una inyección.
Cuidado con esa cuchara, Fernando.
Ahora reza al señor porque tú
te acabas de buscar la ruina,
y ahora yo empiezo a reaccionar,
mis brazos se mueven
como aspas de un ventilador.
Porque te acabas de buscar la ruina
y me da igual que sea Navidad,
con hilo dental pienso hacerte la circuncisión.
Mira, Fernando, me caes muy mal,
lo tenía que soltar, tarde o temprano te ibas a enterar.
Pues que sea en Navidad, dale cuñado,
nunca pararás, qué curiosa enfermedad.
Me has mirado mal, me has mirado mal,
deja ese jarrón, vale un dineral,
no, no, oh, oh, oh ...
Te acabas de buscar la ruina,
y ahora yo empiezo a reaccionar,
mis brazos se mueven
como aspas de un ventilador.
Y es que te acabas de buscar la ruina,
y me da igual que sea Navidad,
con hilo dental pienso hacerte la circuncisión.
Ya está aquí la Navidad
y volverá aquel infierno.
Hoy te toca soportar al anormal,
respira incienso.
Zambomba aquí, zambomba allá,
zambomba aquí, zambomba allá,
zambomba aquí, zambomba allá,
zambombo aquí, zam-bon voyage, voyage ...
Kerstlied voor mijn zwager Fernando
Vandaag is het Kerstmis, wat een blijdschap,
we gaan met de hele familie dineren
en, verdomme, hij is er al,
met zijn lepel en zijn obsessie.
Kom op, geef hem meer, geef hem veel meer,
je kunt het waarmaken, mijn aquarium verknallen,
alsjeblieft, stop er mee.
Hoor je me, Fernando? Ik denk van niet.
Hou op, gekke, ik waarschuw je vooraf,
bind hem aan het bed en geef hem een spuit.
Pas op met die lepel, Fernando.
Nu bid tot de Heer, want jij
hebt net je eigen ondergang gezocht,
en nu begin ik te reageren,
mijn armen bewegen
als de bladen van een ventilator.
Want je hebt net je eigen ondergang gezocht
en het maakt me niet uit dat het Kerstmis is,
met draadfloss wil ik je besnijden.
Kijk, Fernando, ik vind je echt niet leuk,
ik moest het je gewoon zeggen, vroeg of laat zou je het te weten komen.
Laat het dan maar met Kerstmis zijn, kom op zwager,
je stopt nooit, wat een vreemde ziekte.
Je hebt me verkeerd aangekeken, je hebt me verkeerd aangekeken,
laten we dat vaas, het kost een fortuin,
nee, nee, oh, oh, oh ...
Je hebt net je eigen ondergang gezocht,
en nu begin ik te reageren,
mijn armen bewegen
als de bladen van een ventilator.
En je hebt net je eigen ondergang gezocht,
en het maakt me niet uit dat het Kerstmis is,
met draadfloss wil ik je besnijden.
De kerst is hier
en die ellende komt terug.
Vandaag moet je de gek verdrachten,
haal die wierook maar tevoorschijn.
Zambomba hier, zambomba daar,
zambomba hier, zambomba daar,
zambomba hier, zambomba daar,
zambombo hier, zam-bon reis, reis ...