Allí Donde Soliamos Gritar
¿A que no sabes dónde he vuelto hoy?
Donde solíamos gritar
Diez años antes de este ahora sin edad
Aún vive el monstruo y aún no hay paz
Y en los bancos que escribimos
Medio a oscuras, sin pensar
Todos los versos de Héroes
Con las faltas de un chaval, aún están
Y aún hoy
Se escapa a mi control
Problema y solución
Y es que el grito siempre acecha
Es la respuesta
Y aún hoy
Solo el grito y la ficción
Consiguen apagar
Las luces de mi negra alerta
Tengo un cuchillo y es de plástico
Donde solía haber metal
Y el libro extraño que te echó de párvulos
Sus hojas tuve que incendiar
Y en los hierros que separan
La caída más brutal
Siguen las dos iniciales
Que escribimos con compás
Ahí están
Vertical y transversal
Soy grito y soy cristal
Justo el punto medio
El que tanto odiabas
Cuando tú me repetías que
Te hundirá y me hundirá
Y solamente el grito nos servirá
Decías es fácil y solías empezar
Y es que el grito siempre vuelve
Y con nosotros morirá
Frío y breve como un verso
Escrito en lengua animal
¡Y siempre está!
Te hundirá y me hundirá
Y solamente el grito nos servirá
Y ahora no es fácil
Tú solías empezar
Vertical y transversal
Soy grito y soy cristal
Justo el punto medio
El que tanto odiabas
Cuando tú me provocabas aullar
Y ya está, ya hay paz
Oh, ya hay paz
Y ya está, ya hay paz
Oh, ya hay paz
¿Por qué gritaba?
Lo sé y tú no
No preguntabas
Tú nunca, no
Daar Waar We Vaak Gilden
Weet je waar ik vandaag weer ben?
Daar waar we vaak gilden
Tien jaar voor dit tijdloze nu
Leeft het monster nog steeds en is er geen vrede
En op de banken die we schreven
Half in het donker, zonder na te denken
Alle verzen van Helden
Met de fouten van een jongen, zijn nog steeds daar
En nog steeds vandaag
Ontglipt het mijn controle
Probleem en oplossing
En het is dat de schreeuw altijd op de loer ligt
Het is het antwoord
En nog steeds vandaag
Alleen de schreeuw en de fictie
Kunnen doven
De lichten van mijn zwarte alarm
Ik heb een mes en het is van plastic
Waar vroeger metaal was
En het vreemde boek dat je uit de kleuterschool gooide
Moest ik in brand steken
En in de ijzers die scheiden
De meest brute val
Staan nog steeds de twee initialen
Die we met een passer schreven
Daar zijn ze
Verticaal en dwars
Ik ben schreeuw en ik ben glas
Precies het middenpunt
Dat je zo haatte
Toen je me steeds zei dat
Het ons zou laten zinken
En alleen de schreeuw zal ons helpen
Je zei dat het makkelijk was en je begon vaak
En de schreeuw komt altijd terug
En met ons zal het sterven
Koud en kort als een vers
Geschreven in dierentaal
En het is er altijd!
Het zal ons laten zinken
En alleen de schreeuw zal ons helpen
En nu is het niet makkelijk
Jij begon vaak
Verticaal en dwars
Ik ben schreeuw en ik ben glas
Precies het middenpunt
Dat je zo haatte
Toen je me uitdaagde om te huilen
En dat is het, er is vrede
Oh, er is vrede
En dat is het, er is vrede
Oh, er is vrede
Waarom schreeuwde ik?
Ik weet het en jij niet
Je vroeg niet
Jij nooit, nee