Mi primera combustión
Seis años después reapareces y hablando sola
Resumes tu noria de vida en un solo café
Y curado al fin, me permito el lujo de observar
Tu pelo raro y creo que ahora fumas demasiado
Y hablas como si te hubiera preguntado
De quién te vengabas todo el tiempo que yo estuve a tu lado
Y aún no sé a qué diablos viene ahora tu llamada
Tiembla tu cuchara y eso nunca queda bien
Di, di la verdad, llevas tiempo sin romper muñecos
Pasados unos meses alguien me ajustó de nuevo
Y queda un poco lejos cuando me incendiaste
Y ya soplaron las cenizas, volaron las cenizas
Mijn eerste verbranding
Zes jaar later duik je weer op en praat je alleen
Herbegin je je levensronde met een enkele koffie
En nu ik eindelijk genezen ben, gun ik mezelf de luxe om te kijken
Je rare haar en ik denk dat je nu te veel rookt
En je praat alsof ik je heb gevraagd
Van wie je je de hele tijd wreekte terwijl ik naast je stond
En ik weet nog steeds niet wat de hel je nu weer belt
Je lepel trilt en dat staat nooit goed
Zeg, zeg de waarheid, je hebt al een tijd geen poppen gebroken
Na een paar maanden heeft iemand me weer in het gareel gekregen
En het is een beetje ver weg als je me in brand stak
En de as is al weggeblazen, de as is al weggeblazen
Escrita por: Santi Balmes