Cuando No Me Ves
Solo cuando no me ves, si no me ves
Encuentro el valor de mirarte
Sin el pánico que aún siento
A tu inconsciente coacción
Ahora que tú no me ves, admitiré
Que un deseo malvado
En un sueño se burlaba
De mi torre de control
Y era sucio y era pecado
No pude asimilar que era yo
Y era yo
Ya está de una vez lo he dicho
Que de igual
No siempre da lo mismo
Tú lluvias sobre mojado
Debajo de tu nube era yo
Y era yo
Ya está de una vez lo he dicho
Que de igual
No siempre da lo mismo
Cualquiera que me viera en mis negras horas
Reptando por tu piel cuando es pared
Se creería que mi vicio es lamer tus sombras
Pero solo lo hago cuando no me ves
Por mucho que me esfuerce a todas horas
El deseo salta muros al revés
Ahora te pido que me odies de memoria
Como un himno de los que saben perder
Negaré ante el mundo lo siguiente
Que si de algo voy sobrado
Es de falta de autoestima y que por eso te lo canto
Sin tener que usar te quiero
A través de una metáfora
Ese ánfora que uso para resguardar mis miedos
A que un día las comprendas
Situación inaceptable
Puede ser que este viciado a que te cueste descifrarme
Si entendieras la ironía
De querer estar a solas
Y cuando al fin tiempo consigo
Me pregunto por qué huyo
Pero solo se decirlo
Cuando no me ves
Por mucho que me esfuerce a todas horas
El deseo salta muros al revés
Ahora te pido que me odies de memoria
Como un himno de los que saben perder
El día que el presente ya sea historia
Y las aguas se nos calmen de una vez
Entenderás en mis silencios tantas cosas
Las que ahora escribo cuando no me ves
Wanneer Je Mij Niet Ziet
Alleen wanneer je me niet ziet, als je me niet ziet
Vind ik de moed om je aan te kijken
Zonder de paniek die ik nog voel
Door jouw onbewuste dwang
Nu je me niet ziet, zal ik toegeven
Dat een kwade wens
In een droom me uitlachte
Van mijn controle toren
En het was vies en het was zonde
Ik kon niet begrijpen dat ik het was
En het was ik
Het is nu gezegd, ik heb het gezegd
Dat het niet uitmaakt
Het maakt niet altijd hetzelfde uit
Jij regen op een natte vloer
Onder jouw wolk was ik het
En het was ik
Het is nu gezegd, ik heb het gezegd
Dat het niet uitmaakt
Het maakt niet altijd hetzelfde uit
Iedereen die me zag in mijn donkere uren
Kruipend over jouw huid als het een muur is
Zou denken dat mijn verslaving is om jouw schaduwen te likken
Maar ik doe het alleen wanneer je me niet ziet
Hoe hard ik ook mijn best doe, altijd
De wens springt muren achterstevoren
Nu vraag ik je om me uit het hoofd te haten
Als een hymne van degenen die weten te verliezen
Ik zal voor de wereld het volgende ontkennen
Dat als ik ergens genoeg van heb
Het een gebrek aan zelfvertrouwen is en daarom zing ik het voor je
Zonder te hoeven zeggen dat ik van je hou
Via een metafoor
Die amfoor die ik gebruik om mijn angsten te beschermen
Dat je op een dag begrijpt
Onacceptabele situatie
Het kan zijn dat ik verslaafd ben aan het feit dat je moeite hebt om me te doorgronden
Als je de ironie zou begrijpen
Van alleen willen zijn
En wanneer ik eindelijk tijd krijg
Vraag ik me af waarom ik vlucht
Maar ik kan het alleen zeggen
Wanneer je me niet ziet
Hoe hard ik ook mijn best doe, altijd
De wens springt muren achterstevoren
Nu vraag ik je om me uit het hoofd te haten
Als een hymne van degenen die weten te verliezen
De dag dat het heden al geschiedenis is
En de wateren eindelijk tot rust komen
Zul je in mijn stiltes zoveel dingen begrijpen
Die ik nu schrijf wanneer je me niet ziet