Los Toros En La Wii (Fantástico)
Soñé un mundo feliz, muy, muy lejos de aquí,
Y como no lo encontré,
Pues fui a buscarte con mi coche.
Yo empecé a teorizar sobre la creación, mientras tú,
Tú triunfabas, recreando la niebla de londres.
¿Qué es un mundo feliz, el de buda o schopenhauer,
Libros de autoayuda o la belleza en murakami?
No. Son esos momentos,
Cuando viene el rictus mortis,
Y la risa es llanto y con el llanto lagrimones así…
Sí. Somos alguien,
Algo dispersos, vulnerables.
Somos reverso o la imagen
De un universo inestable.
Y de tanto reír, fui incapaz de arrancar,
Ni hacia delante ni atrás,
Sino ascendiendo por los aires.
Tu cabeza se hinchó, y la mía después.
Caras deformes y ovoides.
¿Y qué tal si bajamos del coche?
Buscaba un mundo feliz entre buda o schopenhauer.
De libros de autoayuda o la belleza en murakami.
Y lo encontré contigo en las entrañas de la noche,
Cuando el cielo escucha carcajadas enormes.
Ganaremos el oro en la carrera de fantoches.
Los feítos con la plata y los más tontos con el bronce.
Y creí contener la llamada de la noche.
Pero como los vampiros me he aceptado sin reproches.
Sí. Somos alguien,
Algo dispersos, vulnerables.
Somos reverso o la imagen
De un universo inestable.
Y domesticarnos será algo dificil, mister sarkozy.
Dame un euro, ¡guapo!
Porque yo lo valgo, mister sarkozy,
Ya verás qué gasto.
Me he inventado un juego,
Toros en la wii, indomesticados.
Lo he de vivir.
Quedarme adormilado entre tus piernas.
Dentro de ti,
Pequeña inmensidad, dulce anestesia.
En blanco te dejaré, como dejo este verso.
Porque tú conviertes las curvas en rectas
Entrar en ti.
Nacer pero al revés, huir ahí dentro.
En tu oscuridad.
Por ti sería una mezcla de beata y ramera.
Dignísima gente rastrera.
Fantástico…
Si volviera a nacer, sería un bebé.
¿Qué otra cosa podría desear como amante
Que ser tu eterno lactante, un mutante suplicante?
Ya sé que no somos una pareja al estilo de antes,
Pero no es necesario tener principios,
Lo importante es tener finales.
Gracias.
De Stieren Op De Wii (Fantastisch)
Ik droomde van een gelukkige wereld, heel, heel ver hier vandaan,
En omdat ik die niet vond,
Ging ik je zoeken met mijn auto.
Ik begon te theoriseren over de schepping, terwijl jij,
Jij triomfeerde, de mist van Londen recreërend.
Wat is een gelukkige wereld, die van Boeddha of Schopenhauer,
Zelfhulpboeken of de schoonheid in Murakami?
Nee. Het zijn die momenten,
Wanneer de doodsstrijd komt,
En de lach is een traan en met de traan zo'n grote tranen...
Ja. We zijn iemand,
Een beetje verspreid, kwetsbaar.
We zijn de keerzijde of het beeld
Van een onstabiel universum.
En van het lachen kon ik niet meer wegkomen,
Niet vooruit of achteruit,
Maar stijgend door de lucht.
Jouw hoofd zwol op, en het mijne daarna.
Vervormde en ovale gezichten.
En wat als we uit de auto stappen?
Ik zocht een gelukkige wereld tussen Boeddha of Schopenhauer.
Van zelfhulpboeken of de schoonheid in Murakami.
En ik vond het met jou in de ingewanden van de nacht,
Wanneer de lucht enorme lachsalvo's hoort.
We zullen de gouden medaille winnen in de poppenrace.
De lelijke met zilver en de domste met brons.
En ik dacht de roep van de nacht te bevatten.
Maar zoals vampiers heb ik mezelf zonder verwijten geaccepteerd.
Ja. We zijn iemand,
Een beetje verspreid, kwetsbaar.
We zijn de keerzijde of het beeld
Van een onstabiel universum.
En ons temmen zal moeilijk zijn, meneer Sarkozy.
Geef me een euro, knapperd!
Want ik ben het waard, meneer Sarkozy,
Je zult zien wat ik uitgeef.
Ik heb een spel uitgevonden,
Stieren op de Wii, ongetemd.
Ik moet het leven.
Slapen tussen jouw benen.
Binnenin jou,
Kleine immensiteit, zoete verdoving.
In het wit laat ik je achter, zoals ik deze regel achterlaat.
Omdat jij de bochten in rechte lijnen verandert
Jou binnengaan.
Geboren maar achterstevoren, daarbinnen vluchten.
In jouw duisternis.
Voor jou zou ik een mix zijn van heilige en hoer.
Dignified, maar ook schofterig.
Fantastisch...
Als ik opnieuw geboren zou worden, zou ik een baby zijn.
Wat zou ik anders als minnaar kunnen wensen
Dan jouw eeuwige zuigeling te zijn, een smekende mutant?
Ik weet dat we geen stel zijn zoals vroeger,
Maar het is niet nodig om principes te hebben,
Het belangrijkste is om eindes te hebben.
Dank je.