395px

Vliegtuig

Love of Lesbian

Planeador

¿Qué os puedo contar
De la leyenda del aire
Del indomable e inolvidable Halley Star?

Fue mi gran invención
Pero no ha vuelto más a buscarme
Adivinando antes que yo mi deserción

Ahora mi porche sin luz
Si caen gotas avisando que hay tormentas
Ya vuelvo a pensar en volver atrás

¡Quiero volver al azul!
El que sentía pilotando aeroplanos de tinta y papel
Y de aeropuerto un diario en blanco

¿Dónde estás planeador?
Quiero el perfume del ahora y el aroma de un a flor de piel
Yo que pensaba que aún volaba
Y era inercia

Que alguien me salve
A veces despierto y soy yo
Y que alguien los pare
Empieza a cansar tanta ambición

Planeador, eleva grandes ideas
De la gente a quien no dejan despegar
Y en lo personal
Encuentra buques en selvas
Y ese cofre que aquel niño me escondió

Venme a buscar
Me bastaría un poema
O aquellos cuentos que al cobarde hacen andar
Fui un adulto precoz
Sietemesino de una nube azul y densa que me expulsó
Y que aprendió cayendo

Uuu, que los pegados a la tierra nos detestan
Solo por probar
De dar un paso al ras de cielo

¿Dónde estás planeador?
Lancé botellas desde playas tan desiertas
Que es mi piel coral
Y hasta el mar viendo mi sal de mi se ahuyenta

Que alguien me salve
A veces despierto y soy yo
Y que alguien los pare
Empieza a cansar tanta ambición

Seremos el verbo nuclear
Planearemos la oscura ciudad
¡Maldito Halley estoy llamándote!

Me escondí tan bien que al final no me di cuenta
Y mi infancia hoy ha acabado unas décadas después
Y por razón de fe condenaron mis hogueras
A morir mojadas vivas
Y aún gritaban más madera

Dime si aun estás aquí
Y yo
Volveré a ser aquel planeador

Dime si aun estás aquí
Y yo
Volveré a considerar
Ser Pacífico y Atlántico
O aquel Ícaro directo al sol

Le llamaban Halley Star
Y soy tú
Y eres yo

Vliegtuig

Wat kan ik je vertellen
Over de legende van de lucht
Van de ongetemde en onvergetelijke Halley Star?

Het was mijn grote uitvinding
Maar hij is niet meer teruggekomen om me te zoeken
Voorspellend, eerder dan ik, mijn ontsnapping

Nu is mijn veranda zonder licht
Als de druppels vallen, waarschuwend dat er stormen zijn
Denk ik weer na over teruggaan

Ik wil terug naar het blauw!
Het gevoel dat ik had tijdens het vliegen met vliegtuigjes van inkt en papier
En van de luchthaven een blanco dagboek

Waar ben je, vliegtuig?
Ik wil de geur van nu en de aroma van een huid als een bloem
Ik die dacht dat ik nog vloog
En het was alleen maar traagheid

Laat iemand me redden
Soms word ik wakker en ben ik mezelf
En laat iemand ze stoppen
Al die ambitie begint te vervelen

Vliegtuig, laat grote ideeën stijgen
Van de mensen die niet mogen opstijgen
En persoonlijk
Vind schepen in jungles
En die schatkist die dat kind me verstopte

Kom me halen
Een gedicht zou genoeg zijn
Of die verhalen die de lafaard aan het lopen maken
Ik was een vroege volwassene
Een zeven maanden oude van een blauwe en dichte wolk die me wegstootte
En die leerde door te vallen

Uuu, dat de mensen die aan de grond vastzitten ons haten
Simpelweg om te proberen
Een stap te zetten naar de hemel

Waar ben je, vliegtuig?
Ik gooide flessen vanaf zo verlaten stranden
Dat mijn huid koraal is
En zelfs de zee vlucht voor mijn zout

Laat iemand me redden
Soms word ik wakker en ben ik mezelf
En laat iemand ze stoppen
Al die ambitie begint te vervelen

We zullen het nucleaire werkwoord zijn
We zullen de donkere stad plannen
Verdomme Halley, ik roep je!

Ik verstopte me zo goed dat ik uiteindelijk niet merkte
En mijn kindertijd is vandaag geëindigd, enkele decennia later
En om redenen van geloof hebben ze mijn vuren veroordeeld
Om nat en levend te sterven
En ze schreeuwden om meer hout

Zeg me of je nog hier bent
En ik
Zal weer die vliegtuig zijn

Zeg me of je nog hier bent
En ik
Zal weer overwegen
Vreedzaam en Atlantisch te zijn
Of die Icarus recht naar de zon

Ze noemden hem Halley Star
En ik ben jij
En jij bent mij

Escrita por: Julian Saldarriaga Isaza / Santiago Balmes Sanfeliu