Si Salimos De Esta
Si salimos de ésta,
Te juro que no haré ni un gesto de emoción.
Bastante duro ya ha sido,
Como para darle encima la satisfacción.
Tendremos que continuar,
Y aguardaremos en la fila donde cambian la ansiedad,
Por ciclos de suerte más normal.
¡Tampoco pides más!
Son tantos los días de impaciencia,
Casi una eternidad.
Si el volante se ha roto,
Y salir por la ventana es la única elección.
Si son desiertos de fango,
De aquellos que a cada paso es un millón.
Tú saldrás de ésta, créeme,
Y pronto entonarás pequeños cánticos,
Y en algún bar apartado,
Ahogaremos al espanto y nos pedirá perdón.
Tu ansiedad, cederá.
Como el rastro de una avión, se esfumará.
Si tras el naufragio hay tempestad,
Nadie desertará.
Tú sube a cubierta y ya verás,
Mil comandantes más.
No baja nadie, no huye nadie,
Mil comandantes, que harán de viento y tú,
Harás de mástil, no será fácil,
Pero si ganas, habrá valido por dos.
No baja nadie, no huye nadie,
Mil comandantes que harán de viento y tú,
Atado a un mástil, tu propio mástil,
Mientras yo sigo, bebiendo el agua que entró.
Bebiendo el agua que entró.
Bebiendo el agua que entró.
Sí, saldremos de ésta…
Sí, saldremos de ésta…
Sí, saldremos de ésta…
Sí, saldremos de ésta…
Nadie más, lo entenderá.
Solo los que allí estuvieron, sonreirán.
Als We Hieruit Komen
Als we hieruit komen,
Zweer ik dat ik geen enkele emotie zal tonen.
Het is al zwaar genoeg geweest,
Om er ook nog eens voldoening aan te geven.
We zullen door moeten gaan,
En we wachten in de rij waar ze de angst omruilen,
Voor meer normale gelukscycli.
Vraag ook niet meer!
Zoveel dagen van ongeduld,
Bijna een eeuwigheid.
Als het stuur is gebroken,
En door het raam klimmen de enige keuze is.
Als het modderige woestijnen zijn,
Waarbij elke stap een miljoen kost.
Jij komt hieruit, geloof me,
En snel zing je kleine liedjes,
En in een afgelegen kroeg,
Zullen we de angst verdrinken en het zal om vergiffenis vragen.
Jouw angst, zal wijken.
Als het spoor van een vliegtuig, zal het vervagen.
Als er na het schipbreuk een storm is,
Zal niemand deserteren.
Jij gaat naar boven en je zult zien,
Duizend kapiteins meer.
Niemand gaat naar beneden, niemand vlucht,
Duizend kapiteins, die de wind zullen maken en jij,
Zult de mast zijn, het zal niet makkelijk zijn,
Maar als je wint, zal het dubbel waard zijn.
Niemand gaat naar beneden, niemand vlucht,
Duizend kapiteins die de wind zullen maken en jij,
Vastgebonden aan een mast, jouw eigen mast,
Terwijl ik blijf drinken van het binnengekomen water.
Drinken van het binnengekomen water.
Drinken van het binnengekomen water.
Ja, we komen hieruit...
Ja, we komen hieruit...
Ja, we komen hieruit...
Ja, we komen hieruit...
Niemand anders, zal het begrijpen.
Alleen degenen die daar waren, zullen glimlachen.