สั่น (Shake)
จนวันที่มีเธอจับมือฉันไว้ เปิดประตูสู่โลกใบใหม
jon wan thi mi thoe jap mue chan wai, bpert pratu su lok bai mai
ฉันเฝ้าเดินทางไปด้วยใจหวาดหวั่น ไม่รู้จุดหมายปลายทางใดใด
chan fao dern thang pai duai jai wat wan, mai ru chut mai plai thang dai dai
จะมีความรักอยู่ที่ปลายทางไหม จะมีไหม
ja mi khwām rak yuu thi plai thang mai, ja mi mai
ใครซักคนที่เป็นแบบฉัน ที่ยังคอยค้นหาว่ารักคืออะไร
khrai sak khon thi pen baeb chan, thi yang khoi khon ha wa rak khue arai
ฉันกำลังหลงทางอยู่ท่ามกลางความอ้างว้าง มองไม่เห็นแม้แต่แสงดาว
chan kamlang long thang yuu tham klang khwām ang wang, mong mai hen mae tae saeng dao
จนวันที่มีเธอจับมือฉันไว้ เปิดประตูสู่โลกใบใหม
jon wan thi mi thoe jap mue chan wai, bpert pratu su lok bai mai
ไปดินแดนที่ห่างไกล ที่ฉันไม่เคยพบเจอ
pai din daen thi hang klai, thi chan mai khoei phop jeo
เธอทำให้ฉันรู้ ว่ารักจริงจริงมันคืออะไร
thoe tham hai chan ru, wa rak jing jing man khue arai
เพิ่งรู้ว่าเพราะอะไรที่ใจต้องสั่นแบบน
phueng ru wa phro arai thi jai tong san baeb n
สั่นแบบนี้ ทุกครั้งที่เราใกล้กัน
san baeb ni, thuk khrang thi rao klai kan
เธอทำให้ฉันรู้ ว่าความอบอุ่นมันเป็นอย่างไร
thoe tham hai chan ru, wa khwām ob un man pen yang rai
ต่อให้ดวงอาทิตย์จะมืดมิดลับลาไป
tor hai duang aathit ja muet mit lap la pai
แค่มีเธอใกล้ กอดฉันไว้ แค่นี้ฉันก็อุ่นใจ มากมาย
khae mi thoe klai, kot chan wai, khae ni chan ko un jai mak mai
ฉันกำลังหลงทางอยู่ท่ามกลางความอ้างว้าง มองไม่เห็นแม้แต่แสงดาว
chan kamlang long thang yuu tham klang khwām ang wang, mong mai hen mae tae saeng dao
จนวันที่มีเธอจับมือฉันไว้ เปิดประตูสู่โลกใบใหม
jon wan thi mi thoe jap mue chan wai, bpert pratu su lok bai mai
ไปดินแดนที่ห่างไกล ที่ฉันไม่เคยพบเจอ
pai din daen thi hang klai, thi chan mai khoei phop jeo
เธอทำให้ฉันรู้ ว่ารักจริงจริงมันคืออะไร
thoe tham hai chan ru, wa rak jing jing man khue arai
เพิ่งรู้ว่าเพราะอะไรที่ใจต้องสั่นแบบน
phueng ru wa phro arai thi jai tong san baeb n
สั่นแบบนี้ ทุกครั้งที่เราใกล้กัน
san baeb ni, thuk khrang thi rao klai kan
เธอทำให้ฉันรู้ ว่าความอบอุ่นมันเป็นอย่างไร
thoe tham hai chan ru, wa khwām ob un man pen yang rai
ต่อให้ดวงอาทิตย์จะมืดมิดลับลาไป
tor hai duang aathit ja muet mit lap la pai
แค่มีเธอใกล้ กอดฉันไว้ แค่นี้ฉันก็อุ่นใจ มากมาย
khae mi thoe klai, kot chan wai, khae ni chan ko un jai mak mai
อยากรู้ มานานแสนนาน ค้นหา คำตอบอย่างไรไม่เคยเจอ
yak ru, man nan saen nan, khon ha, kham top yang rai mai khoei jeo
ยิ่งค้นหาเท่าไร ยิ่งไกลออกไปเท่านั้น
ying khon ha thao rai, ying klai ok pai thao nan
ฉันเฝ้าเดินทางไปด้วยใจหวาดหวั่น ไม่รู้จุดหมายปลายทางใดใด
chan fao dern thang pai duai jai wat wan, mai ru chut mai plai thang dai dai
จะมีความรักอยู่ที่ปลายทางไหม จะมีไหม
ja mi khwām rak yuu thi plai thang mai, ja mi mai
ใครซักคนที่เป็นแบบฉัน ที่ยังคอยค้นหาว่ารักคืออะไร
khrai sak khon thi pen baeb chan, thi yang khoi khon ha wa rak khue arai
ฉันกำลังหลงทางอยู่ท่ามกลางความอ้างว้าง มองไม่เห็นแม้แต่แสงดาว
chan kamlang long thang yuu tham klang khwām ang wang, mong mai hen mae tae saeng dao
Schütteln (Shake)
Bis zu dem Tag, an dem du meine Hand hältst, öffnest du die Tür zu einer neuen Welt.
Ich gehe mit einem ängstlichen Herzen auf die Reise, weiß nicht, wo das Ziel ist.
Wird es am Ziel Liebe geben? Wird es das geben?
Jemand wie ich, der immer noch sucht, was Liebe ist.
Ich bin verloren in der Einsamkeit, sehe nicht einmal das Licht der Sterne.
Bis zu dem Tag, an dem du meine Hand hältst, öffnest du die Tür zu einer neuen Welt.
In ein fernes Land, das ich nie zuvor gesehen habe.
Du hast mir gezeigt, was wahre Liebe ist.
Ich habe gerade erst verstanden, warum mein Herz so schlägt.
So schlägt es, jedes Mal, wenn wir nah beieinander sind.
Du hast mir gezeigt, wie sich Wärme anfühlt.
Selbst wenn die Sonne dunkel untergeht,
solange du nah bist und mich umarmst, fühle ich mich geborgen.
Ich bin verloren in der Einsamkeit, sehe nicht einmal das Licht der Sterne.
Bis zu dem Tag, an dem du meine Hand hältst, öffnest du die Tür zu einer neuen Welt.
In ein fernes Land, das ich nie zuvor gesehen habe.
Du hast mir gezeigt, was wahre Liebe ist.
Ich habe gerade erst verstanden, warum mein Herz so schlägt.
So schlägt es, jedes Mal, wenn wir nah beieinander sind.
Du hast mir gezeigt, wie sich Wärme anfühlt.
Selbst wenn die Sonne dunkel untergeht,
solange du nah bist und mich umarmst, fühle ich mich geborgen.
Ich wollte es schon so lange wissen, suche nach Antworten, die ich nie gefunden habe.
Je mehr ich suche, desto weiter entfernt es sich.
Ich gehe mit einem ängstlichen Herzen auf die Reise, weiß nicht, wo das Ziel ist.
Wird es am Ziel Liebe geben? Wird es das geben?
Jemand wie ich, der immer noch sucht, was Liebe ist.
Ich bin verloren in der Einsamkeit, sehe nicht einmal das Licht der Sterne.
Escrita por: Paween Wongrat / Sompob Pokepoon