Sinais
Vi seu sorriso em meu sonho
Segui seu rastro na areia do deserto
Eu escutei sua voz ao vento
Senti seu cheiro cada vez de mim mais perto
Virei um louco, meio obcecado
Pra te encontrar em algum lugar do mundo
E mesmo sem nunca ter te tocado
Me pertencia bem lá no fundo
Sinais
Me mostraram o caminho até você
Vaga-lumes guiam-me sem perceber
E, no fim da estrada, uma luz, parece ser você
Sinais me ajudaram a perceber, o meu caminho é você
E ninguém no mundo vai fazer eu me sentir de novo assim
Sinais vindos de um lugar tão longe às vezes se escondem
No farol, em uma ilha, numa noite tão vazia, eu beijei você
Até o amanhecer
Vi seu sorriso em meu sonho
Segui seu rastro na areia do deserto
Eu escutei sua voz ao vento
Senti seu cheiro cada vez de mim mais perto
Virei um louco, meio obcecado
Pra te encontrar em algum lugar do mundo
E mesmo sem nunca ter te tocado
Me pertencia bem lá no fundo
Sinais
Me mostraram o caminho até você
Vaga-lumes guiam-me sem perceber
E, no fim da estrada, uma luz, parece ser você
Sinais me ajudaram a perceber, o meu caminho é você
E ninguém no mundo vai fazer eu me sentir de novo assim
Sinais vindos de um lugar tão longe às vezes se escondem
No farol, em uma ilha, numa noite tão vazia, eu beijei você
Sinais me ajudaram a perceber, o meu caminho é você
E ninguém no mundo vai fazer eu me sentir de novo assim
Sinais vindos de um lugar tão longe às vezes se escondem
No farol, em uma ilha, numa noite tão vazia, eu beijei você
Até o amanhecer
Tekenen
Ik zag je glimlach in mijn droom
Volgde je spoor in het zand van de woestijn
Ik hoorde je stem in de wind
Voelde je geur steeds dichterbij mij komen
Ik werd een gek, een beetje geobsedeerd
Om je ergens in de wereld te vinden
En zelfs zonder je ooit te hebben aangeraakt
Behoorde je al diep van binnen tot mij
Tekenen
Toonden me de weg naar jou
Vuurvliegjes leiden me zonder dat ze het doorhebben
En aan het einde van de weg, een licht, dat lijkt jou te zijn
Tekenen hielpen me te beseffen, mijn pad is jij
En niemand ter wereld zal me ooit weer zo laten voelen
Tekenen van een plek zo ver weg verstoppen zich soms
In de vuurtoren, op een eiland, in een zo lege nacht, kuste ik jou
Tot de dageraad
Ik zag je glimlach in mijn droom
Volgde je spoor in het zand van de woestijn
Ik hoorde je stem in de wind
Voelde je geur steeds dichterbij mij komen
Ik werd een gek, een beetje geobsedeerd
Om je ergens in de wereld te vinden
En zelfs zonder je ooit te hebben aangeraakt
Behoorde je al diep van binnen tot mij
Tekenen
Toonden me de weg naar jou
Vuurvliegjes leiden me zonder dat ze het doorhebben
En aan het einde van de weg, een licht, dat lijkt jou te zijn
Tekenen hielpen me te beseffen, mijn pad is jij
En niemand ter wereld zal me ooit weer zo laten voelen
Tekenen van een plek zo ver weg verstoppen zich soms
In de vuurtoren, op een eiland, in een zo lege nacht, kuste ik jou
Tekenen hielpen me te beseffen, mijn pad is jij
En niemand ter wereld zal me ooit weer zo laten voelen
Tekenen van een plek zo ver weg verstoppen zich soms
In de vuurtoren, op een eiland, in een zo lege nacht, kuste ik jou
Tot de dageraad
Escrita por: Luan Santana