395px

Zanglied

Luan Santana

Cantada

Pela luz do Sol que me ilumina
Não existe nada mais que me fascina
Que te ver chegar
Com a pele bronzeada e a boca vermelha
E esse sorrisão de orelha a orelha
Vai me faltando o ar

Se esse sorriso for pra mim
Eu sou o cara que tem mais sorte no mundo
Azar de quem perdeu, agora sou eu
Quem vai te queimar no meu fogo
E amanhã vai ter de novo

E às nove da manhã
Quando você acordar
E se perguntar como foi, como é
A gente só saiu pra jantar e foi ficando
É que a gente só saiu pra jantar e foi ficando
A gente saiu
E ficou pro café

Pela luz do Sol que me ilumina
Não existe nada mais que me fascina
Que te ver chegar
Com a pele bronzeada e a boca vermelha
E esse sorrisão de orelha a orelha
Vai me faltando o ar

Se esse sorriso for pra mim
Eu sou o cara que tem mais sorte no mundo
Azar de quem perdeu, agora sou eu
Quem vai te queimar no meu fogo
E amanhã vai ter de novo

E às nove da manhã
Quando você acordar
E se perguntar como foi, como é
A gente só saiu pra jantar e foi ficando
É que a gente só saiu pra jantar e ficou pro café

E às nove da manhã
Quando você acordar
E se perguntar como foi, como é
A gente só saiu pra jantar e foi ficando
É que a gente só saiu pra jantar e foi ficando
A gente saiu
E ficou pro café

Pela luz do Sol que me ilumina
Não existe nada mais que me fascina
Que te ver chegar

Zanglied

Door het zonlicht dat me verlicht
Is er niets dat me meer fascineert
Dan jou te zien aankomen

Met je gebruinde huid en je rode lippen
En die grote glimlach van oor tot oor
Ben ik bijna buiten adem

Als die glimlach voor mij is
Ben ik de gelukkigste man ter wereld
Pech voor degene die verloren heeft, nu ben ik het

Wie gaat je verbranden in mijn vuur?
En morgen is het weer zover

En om 9 uur 's ochtends, als je wakker wordt
En je je afvraagt: Hoe was het? Hoe is het?

We gingen alleen uit eten en het bleef zo
Het is dat we alleen uit eten gingen en het bleef zo
We gingen uit en bleven voor de koffie
(Het is dat we alleen uit eten gingen en bleven voor de koffie)

Door het zonlicht dat me verlicht
Is er niets dat me meer fascineert
Dan jou te zien aankomen

Met je gebruinde huid en je rode lippen
En die grote glimlach van oor tot oor
Ben ik bijna buiten adem

Als die glimlach voor mij is
Ben ik de gelukkigste man ter wereld
Pech voor degene die verloren heeft, nu ben ik het

Wie gaat je verbranden in mijn vuur?
En morgen is het weer zover

En om 9 uur 's ochtends, als je wakker wordt
En je je afvraagt: Hoe was het? Hoe is het?

We gingen alleen uit eten en het bleef zo
Het is dat we alleen uit eten gingen en bleven voor de koffie

En om 9 uur 's ochtends, als je wakker wordt
En je je afvraagt: Hoe was het? Hoe is het?

We gingen alleen uit eten en het bleef zo
Het is dat we alleen uit eten gingen en het bleef zo
We gingen uit en bleven voor de koffie

Door het zonlicht dat me verlicht
Is er niets dat me meer fascineert
Dan jou te zien aankomen

Escrita por: Dudu Borges, Jorge, Luan Santana