Canto de Andar
Amence paseniño nas terras do solpor
As brétemas esváense coas raiolas do sol
Meu amor, meu amor, imos cara o mar maior
Miña amada, meu ben, imos polas terras do alén
Acariña o silencio e escoita o corazón
Que moitos dos teus soños latexan ao seu son
É tempo de camiño andar e de non esquecer
Que o futuro que ha de vir é o que has de facer
E o sol vai silandeiro deitándose no mare
Facéndonos pequenos con tanta inmensidade
Canto de Andar
Amanece lentamente en las tierras del ocaso
Las nubes se desvanecen con los rayos del sol
Mi amor, mi amor, vamos hacia el mar mayor
Mi amada, mi bien, vamos por las tierras de ultramar
Acaricia el silencio y escucha el corazón
Que muchos de tus sueños laten a su ritmo
Es tiempo de caminar y no olvidar
Que el futuro que ha de venir es el que debes hacer
Y el sol se va silencioso acostándose en el mar
Haciéndonos pequeños ante tanta inmensidad
Escrita por: Bieito Romero