Sofðu Unga Ástin Min
Sofðu unga ástin mín
Úti regnið grætur
Mamma geymir gullin þín
Gamlan legg og völuskrín
Við skulum ekki vaka um dimmar nætur
Það er margt sem myrkrið veit
Minn er hugur þrotinn
Oft ég svartan sandinn leit
Svið og grænan engireit
Í jöklinum hljóða dauðar djúpar sprungur
Sofðu lengi sofðu rótt
Seint mun best að vakna
Mæðum kenna mun þér fljótt
Meðan hallar degi skjótt
Mennirnir elska, missa, gráta og sakna
Duerme, Mi Joven Amor
Duerme, mi joven amor
Afuera llora la lluvia
Mamá guarda tus tesoros
Una vieja cama y un cofre de joyas
No debemos estar despiertos en las noches oscuras
Hay mucho que la oscuridad sabe
Mi mente está cansada
A menudo veo la arena negra
Quemaduras y un prado verde
En el glaciar resuenan profundas grietas de muerte
Duerme profundamente, duerme en paz
Tarde será mejor despertar
Aprenderás rápido el cansancio
Mientras el día se desvanece rápidamente
Los hombres aman, pierden, lloran y extrañan