395px

Onwankelbaar

LVCAS

Inabalável

Trago o auge da minha melhor versão
Aprimorado pra entender o que importa
Aproveito o passeio nessa dimensão
Jogo fora tudo que for ideia torta

Faz parecer fácil, mas é disfarçado de apatia
Tudo aquilo que você não viu, pode ficar ciente
Tem olho que não vê, mas o meu coração sente

Não sou mais quem vai remoer
Meu foco tá no que vai resolver
E se você quiser pagar pra ver
Cê vai ficar ou correr, matar ou morrer
Eu preciso de mais inimigos que venham pra cima de mim

Eu sei que vai chover
Há ventos que nunca controlei

Não vai me apagar

Não é o caso, nem nunca foi
A indiferença não tem parte nisso
Canalizei as energias de modo que tira
Todo lixo da minha frente virou compromisso

Usando o racional como arma letal
Pra combater os monstros debaixo dessa cama
Se tiver retalhação, a minha mente tá blindada
Aqui não passa nada, me sinto raio gama

Colete espinhoso, caso curioso, final glorioso
Então se protege, porque hoje

Eu sei que vai chover
Há ventos que nunca controlei

Angústias devorando cabeças em vão
Não vou chorar pelo trem que saiu da estação
Minha paz é luxuosa demais, isso não me abala mais
Achei a fórmula pra não me deixar mais sofrer

Agora eu posso ver

Não vai me abalar (e eu não vou mais sofrer)
Não vou atender (agora posso ver, como pude fazer)
Não vai me abalar (enfim pode temer, nunca mais vou sofrer)
Não tem mais você (agora posso ver)

Não posso mais permitir que me faça mal
Eu quero sentir que sei discernir, que já sei filtrar
Que posso correr, sem medo de errar
Eu só quero ver, que tudo que é ruim
Eu deixei pra trás, que não quero mais
Deixar que ninguém consiga cessar
Tudo que custou quero lapidar

Onwankelbaar

Ik breng het hoogtepunt van mijn beste versie
Verbeterd om te begrijpen wat echt telt
Ik geniet van de reis in deze dimensie
Gooi alles weg wat krom is

Het lijkt makkelijk, maar het is vermomd als apathie
Alles wat je niet zag, kan je nu weten
Er zijn ogen die niet zien, maar mijn hart voelt

Ik ben niet meer degene die blijft malen
Mijn focus ligt op wat gaat oplossen
En als je wilt betalen om te zien
Ga je blijven of rennen, doden of sterven
Ik heb meer vijanden nodig die op me afkomen

Ik weet dat het gaat regenen
Er zijn winden die ik nooit heb kunnen beheersen

Je gaat me niet uitwissen

Het is niet het geval, was het nooit
De onverschilligheid heeft hier geen rol
Ik heb de energieën gekanaliseerd zodat het
Al het afval voor mijn ogen een verplichting werd

Met de rede als dodelijk wapen
Om de monsters onder mijn bed te bestrijden
Als er schade is, is mijn geest geblindeerd
Hier komt niets doorheen, ik voel me als een gammastraal

Stekelige vest, vreemde zaak, glorieuze afloop
Dus bescherm jezelf, want vandaag

Ik weet dat het gaat regenen
Er zijn winden die ik nooit heb kunnen beheersen

Angsten die hoofden tevergeefs verslinden
Ik ga niet huilen om de trein die vertrok
Mijn vrede is te luxueus, dat raakt me niet meer
Ik vond de formule om niet meer te lijden

Nu kan ik zien

Je gaat me niet raken (en ik ga niet meer lijden)
Ik ga niet antwoorden (nu kan ik zien, hoe kon ik dat doen?)
Je gaat me niet raken (je kunt nu vrezen, ik ga nooit meer lijden)
Je bent er niet meer (nu kan ik zien)

Ik kan niet meer toestaan dat je me pijn doet
Ik wil voelen dat ik kan onderscheiden, dat ik kan filteren
Dat ik kan rennen, zonder bang te zijn om te falen
Ik wil gewoon zien, dat alles wat slecht is
Ik heb achtergelaten, dat wil ik niet meer
Laat niemand me kunnen stoppen
Alles wat het kostte wil ik slijpen

Escrita por: Marcelo Braga, Lucas Inutilismo