Eu Vou
Minha alma de vidro quebrou, meu cristal partiu
Minha vida desabou, nada mais faz sentido
Meu juízo se desmantelou, meu coração se machucou
Acendo a luz mas não vejo nada
Não consigo nem respirar
Entrei na água, afundei, afundei, me afoguei
Na garganta trancada chorei, eu chorei, eu desabei
Meu castelo desmoronou, meu riacho desaguou
Meu sonhador acordou, pra onde eu vou?
Minha fome não se saciou
Minha angústia não passou e eu vou
Minha alma ainda não cresceu
E meu rosto amadureceu e então eu vou
Ik Ga
Mijn glazen ziel is gebroken, mijn kristal is gescheurd
Mijn leven is ingestort, niets heeft nog betekenis
Mijn verstand is in duigen gevallen, mijn hart is gekwetst
Ik zet het licht aan maar zie niets
Ik kan zelfs niet ademen
Ik ging het water in, zonk, zonk, ik verdronk
In mijn verstopte keel heb ik gehuild, ik heb gehuild, ik viel uit elkaar
Mijn kasteel is ingestort, mijn beek is opgedroogd
Mijn dromer is wakker geworden, waar ga ik heen?
Mijn honger is niet gestild
Mijn angst is niet voorbij en ik ga
Mijn ziel is nog niet gegroeid
En mijn gezicht is volwassen geworden en dus ga ik