395px

José Antonio

Lucha Reyes

José Antonio

Por una vereda viene cabalgando José Antonio
Se viene desde barranco a ver la flor de amancaes
En un berebere criollo va a lo largo del camino
Con jipi japa pañuelo y poncho blanco de lino
Mientras corre la mañana su recuerdo juguetea
Y con alegre retozo el caballo pajarea

Fina garúa de junio le besan las dos mejillas
Y cuatro cascos cantando van camino de amancaes

Que hermoso es mi chalán, cuan elegante y garboso
Sujeta la fina rienda de seda, que es blanca y roja
Que dulce gobierna el freno con solo cintas de seda
Al dar un quiebro gracioso al criollo berebere

José Antonio, José Antonio, ¿por qué me dejaste aquí?
Cuando te vuelva a encontrar que sea junio y garúe
Me acurrucare a tu espalda bajo tu poncho de lino
Y en las cintas del sombrero quiero ver los amancaes
Que recojas para mí cuando la ruta te lleve
En ese tu sueño dorado de tu caballo de paso
Aquel del paso peruano

José Antonio

Over een pad komt José Antonio aanrijden
Hij komt van de helling om de amancaes te zien
In een criollo berber rijdt hij langs de weg
Met een jipi japa sjaal en een witte linnen poncho
Terwijl de ochtend voortschrijdt, speelt zijn herinnering
En met vrolijke sprongetjes maakt het paard een sprongetje

Fijne motregen in juni kust zijn beide wangen
En vier hoeven zingen op weg naar de amancaes

Wat is mijn chalán mooi, zo elegant en stijlvol
Hij houdt de fijne teugels vast van zijde, die wit en rood zijn
Zo zoet bestuurt hij de teugels met alleen zijden linten
Als hij een gracieuze bocht maakt met de criollo berber

José Antonio, José Antonio, waarom heb je me hier achtergelaten?
Als ik je weer tegenkom, laat het dan juni zijn en motregenen
Ik zal me tegen je rug nestelen onder je linnen poncho
En in de linten van je hoed wil ik de amancaes zien
Die je voor mij plukt als de weg je leidt
In die gouden droom van jou op je paso paard
Die van de Peruaanse paso.

Escrita por: Chabuca Granda