Remembranzas
La otra noche al remover unas misivas,
Que amoroso en mi archivo guardo yo,
Entre pétalos marchitos, hube hallado,
Un retrato que es emblema de pasion.
Contemplarlo para mi fue el despertarse,
El recuerdo de esas horas que vivi.
Cuando todo era obsesiones,
Mil anhelos de ternura,
Y el recuerdo de un eterno frenesi.
Hoy comprendo que esas horas se acabaron.
Que es inutil revestir las apariencias,
Que el afecto que dos almas se juraron,
Toma rumbo del olvido,
Sin abrigo y sin amor.
No culpemos al destino, eso no es noble.
Comprendamos que hay errores que son fieros.
Meditemos al jurar nuestros afectos,
Antes de decir te quiero,
Como nunca te querré.
Herinneringen
De andere nacht, terwijl ik wat brieven doorbladerde,
Die ik liefdevol in mijn archief bewaar,
Tussen verwelkte bloemblaadjes vond ik,
Een foto die het symbool is van passie.
Het bekijken ervan was voor mij als ontwaken,
De herinnering aan die uren die ik leefde.
Toen alles obsessies waren,
Duizend verlangens naar tederheid,
En de herinnering aan een eeuwige razernij.
Vandaag begrijp ik dat die uren voorbij zijn.
Dat het nutteloos is om de schijn op te houden,
Dat de genegenheid die twee zielen beloofden,
De weg van de vergetelheid inslaat,
Zonder onderdak en zonder liefde.
Laten we het lot niet de schuld geven, dat is niet nobel.
Laten we begrijpen dat er fouten zijn die wreed zijn.
Laten we nadenken voordat we onze genegenheid beloven,
Voordat we zeggen 'ik hou van je',
Zoals ik je nooit meer zal liefhebben.