El Quelite
Que bonito es el quelite,
Bien haya quien lo formo
Que por sus orillas tiene,
De quien acordarme yo
Camino de san ignacio
Camino de san gabriel
No dejes amor pendiente, como el que dejaste ayer
Mañana me voy mañana
Mañana me voy de aquí
Y el consuelo que me queda
Que se han de acordar de mí
Al pie de un encino roble
Me dio sueño y me dormí
Y me despertó un galllito
Haciendo quiquiriquí
Cuando pases por el puente
No bebas agua del rio
Ni dejes amor pendiente
Como dejaste el mio
Mañana me voy mañana
Mañana me voy de aquí
Y el consuelo que me queda
Que se han de acordar de mí
El Quelite
Wat mooi is het quelite,
Goed dat wie het heeft gevormd
Want langs zijn oevers heeft het,
Waar ik aan moet denken, ja
Weg van San Ignacio
Weg van San Gabriel
Laat geen liefde achter, zoals je gisteren deed
Morgen ga ik, morgen
Morgen ga ik hier weg
En de troost die ik heb
Is dat ze zich mij zullen herinneren
Aan de voet van een eikenboom
Viel ik in slaap, zo moe
En een haan wekte me
Met zijn gekraai, zo luid
Als je over de brug gaat
Drink dan geen water uit de rivier
Laat geen liefde achter
Zoals je de mijne liet
Morgen ga ik, morgen
Morgen ga ik hier weg
En de troost die ik heb
Is dat ze zich mij zullen herinneren
Escrita por: Alfonso Esparza Oteo