Amémonos
Buscaba mi alma, con afán tu alma
buscaba yo, la virgen que a mi frente,
tocaba con sus labios dulcemente
en el febril insomnio, del amor.
Buscaba yo, la mujer pálida y bella
que en sueños, me visita desde niño,
para partir, con ella mi cariño
para partir con ella, mi dolor.
Estribillo
Como en la sacra soledad del templo,
sin ver a Dios, se siente su presencia,
yo presentí en el mundo tu existencia,
y como a Dios, sin verte te adoré.
Amémonos, mi bien que en este mundo,
donde lágrimas tantas, se derraman,
las que vierten quizás los que se aman,
tienen un no se que de bendición.
Estribillo
Amar es empapar el pensamiento
con la fragancia, del edén perdido,
amar... amar es llevar herido
con un dardo celeste el corazón.
Es tocar, los dinteles de la gloria
es ver tus ojos, es escuchar tu acento
es en el alma llevar el firmamento
y es morir a tus pies de adoración.
Laten we van elkaar houden
Ik zocht mijn ziel, met verlangen jouw ziel
ik zocht, de maagd die voor mijn ogen verschijnt,
ze raakte me zachtjes met haar lippen
in de koortsachtige slapeloosheid van de liefde.
Ik zocht de bleke en mooie vrouw
die in dromen, me sinds mijn kindertijd bezoekt,
om samen met haar mijn genegenheid te delen
om samen met haar mijn pijn te delen.
Refrein
Zoals in de heilige eenzaamheid van de tempel,
zonder God te zien, voel je zijn aanwezigheid,
ik voelde jouw bestaan in de wereld,
en zoals God, zonder je te zien, vereerde ik je.
Laten we van elkaar houden, mijn lief, in deze wereld,
waar zoveel tranen worden vergoten,
de tranen die misschien worden vergoten door degenen die van elkaar houden,
houden een of ander soort zegen in zich.
Refrein
Liefhebben is de gedachten doordrenken
met de geur van het verloren paradijs,
liefhebben... liefhebben is gewond zijn
met een hemelse pijl in het hart.
Het is de drempels van de glorie aanraken,
het is jouw ogen zien, het is jouw accent horen,
et is in de ziel de hemel dragen
en het is sterven aan jouw voeten van aanbidding.
Escrita por: Agustín Lara