Ansiedad
Hay en tus labios en flor
un veneno mortal,
son tus caricias de amor
un delirio sensual.
Tiene el calor
que me dejan tus manos,
una ansiedad que me quema
hasta el corazón.
Tiene la luz de tus ojos
un fuego fatal,
eres como otras mujeres
y no eres igual.
Eres hoguera insaciable
que consume mi razón sin compasión
qué puedo hacer, si tu querer
es ya mi vida.
Sé que al no estar a tu lado
me siento morir,
es que el amor que me has dado
lo quiero vivir.
Rompe mi vida en pedazos
que yo a ti, no más a ti
te quiero dar.
Tus brazos han de ser
calor de mi querer, mujer.
Angst
Er is op je lippen een bloei
een dodelijk vergif,
je liefdevolle aanrakingen
zijn een sensuele delirium.
Het heeft de warmte
van je handen die me verlaten,
een angst die me verbrandt
tot in mijn hart.
Het heeft het licht van je ogen
een fatale vlam,
je bent zoals andere vrouwen
en toch niet hetzelfde.
Je bent een onverzadigbaar vuur
dat mijn rede zonder medelijden verbrandt,
wat kan ik doen, als jouw liefde
al mijn leven is.
Ik weet dat als je niet aan mijn zijde bent
ik me dood voel,
het is dat de liefde die je me hebt gegeven
die wil ik leven.
Verpulver mijn leven in stukken
want ik wil alleen jou,
alleen jou geven.
Je armen moeten zijn
de warmte van mijn liefde, vrouw.