395px

De Uitverkorene

Luciano Pereyra

El Elegido

Ya eres parte de mis sentidos
Huelo el cielo si estoy contigo
En tus brazos por fin halle mi nido

Quien me cubre de las tormentas
Quien me abriga cuando hace frío
El refugio de este gorrión herido

La más tierna de mis canciones
Corazón de mis latidos
En tu boca el dulzor de nuestro vino

El final de este superhéroe
Solitario que todo puede
Que de tanto vencer quedo vencido

Que privilegio amor que me hayas elegido

Para despertar cada mañana
Para ver las tardes sobre el río
Para respirar del mismo aire que respiro

Para ser el cuerpo de tu alma
Para recorrerte lo prohibido
Para ser el dueño piel a piel de tus suspiros

Que privilegio amor que me hayas elegido

Acaricia de mi guitarra
Esa misma que endulza y calma
Cuando todo parece estar perdido

Las palabras que le faltaban
A las noches de mi garganta
A los pies de tu Luna yo me rindo

Confidente de mis anhelos
Compañera de mis deseos
El final de este invierno infinito

Que privilegio amor que me hayas elegido

Para despertar cada mañana
Para ver las tardes sobre el río
Para respirar del mismo aire que respiro

Para ser el cuerpo de tu alma
Para recorrerte lo prohibido
Para ser el dueño piel a piel de tus suspiros

Que privilegio amor que me hayas elegido

De Uitverkorene

Je bent al deel van mijn zintuigen
Ik ruik de lucht als ik bij jou ben
In jouw armen vond ik eindelijk mijn nest

Wie beschermt me tegen de stormen
Wie warmt me op als het koud is
De schuilplaats van deze gewonde mus

Het tederste van mijn liedjes
Hart van mijn kloppende ritmes
In jouw mond de zoetheid van onze wijn

Het einde van deze superheld
Die alleen is en alles kan
Die door zoveel overwinningen verslagen is

Wat een voorrecht, lief, dat je me hebt gekozen

Om elke ochtend wakker te worden
Om de avonden boven de rivier te zien
Om dezelfde lucht te ademen die ik adem

Om het lichaam van jouw ziel te zijn
Om het verboden te verkennen
Om de eigenaar van jouw zuchten te zijn, huid op huid

Wat een voorrecht, lief, dat je me hebt gekozen

Aai mijn gitaar
Diezelfde die zoetheid en rust brengt
Wanneer alles verloren lijkt

De woorden die ontbraken
Aan de nachten van mijn keel
Aan de voeten van jouw maan geef ik me over

Vertrouweling van mijn verlangens
Gezellin van mijn wensen
Het einde van deze eindeloze winter

Wat een voorrecht, lief, dat je me hebt gekozen

Om elke ochtend wakker te worden
Om de avonden boven de rivier te zien
Om dezelfde lucht te ademen die ik adem

Om het lichaam van jouw ziel te zijn
Om het verboden te verkennen
Om de eigenaar van jouw zuchten te zijn, huid op huid

Wat een voorrecht, lief, dat je me hebt gekozen

Escrita por: Jose Luis Micucci, Luciano Pereyra