Caruso
Qui dove il mare luccica
E tira forte il vento
Su una vecchia terrazza davanti al golfo di Sorrento
Un uomo abbraccia una ragazza
Dopo che aveva pianto
Poi si schiarisce la voce e ricomincia il canto
Te voglio bene assai
Ma tanto tanto bene sai
E' una catena ormai
Che scioglie il sangue dint' e' vene sai
Vide le luci in mezzo al mare
Penso alle notti la in America
Ma erano solo le lampare
E la bianca scia di un'elica
Senti il dolore nella musica
Si alzo sal Pianoforte
Ma quando vide la luna uscire da una nuvola
Gli sembro più dolce anche la morte
Guardo negli occhi la ragazza
Quegli occhi verdi come il mare
Poi all'improvviso usci una lacrima
E lui credette di affogare
Te voglio bene assai
Ma tanto tanto bene sai
E' una catena ormai
E scioglie il sangue dint' e' vene sai
Potenza della lirica
Dove ogni dramma e' un falso
Che con un po' di trucco e con la mimica
Puoi diventare un altro
Ma due occhi che ti guardano
Cosi vicini e veri
Ti fanno scordare le parole
Confondono i pensieri.
Cosi divento tutto piccolo
Anche le notti la in America
Ti volti e vedi la tua vita
Come la scia di un'elica
Ma si, e' la vita che finisce
Parole non ci penso poi tanto
Anzi si sentiva felice
E ricomincio il suo canto
Te voglio bene assai
Ma tanto tanto bene sai
E' una catena ormai
Che scioglie il sangue dint' e' vene sai
Caruso
Waar de zee glinstert
En de wind hard waait
Op een oud terras voor de baai van Sorrento
Omarmt een man een meisje
Nadat ze had gehuild
Dan klaart hij zijn stem en begint weer te zingen
Ik hou heel veel van je
Maar zoveel, zoveel weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in je aderen laat stromen, weet je
Hij zag de lichten in de zee
Denkt aan de nachten daar in Amerika
Maar het waren slechts de lampen
En de witte spoortjes van een schroef
Voel de pijn in de muziek
Hij stond op aan de piano
Maar toen hij de maan uit een wolk zag komen
Leek zelfs de dood zoeter
Kijk in de ogen van het meisje
Die ogen groen als de zee
Dan komt er plotseling een traan
En hij dacht dat hij zou verdrinken
Ik hou heel veel van je
Maar zoveel, zoveel weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in je aderen laat stromen, weet je
De kracht van de lyriek
Waar elk drama een leugen is
Die met een beetje make-up en met mimiek
Kun je een ander worden
Maar twee ogen die je aankijken
Zo dichtbij en echt
Laten je de woorden vergeten
Verwarren de gedachten.
Zo word ik heel klein
Ook de nachten daar in Amerika
Je draait je om en ziet je leven
Als de spoortjes van een schroef
Maar ja, het is het leven dat eindigt
Woorden daar denk ik niet veel aan
Sterker nog, hij voelde zich gelukkig
En begon zijn lied weer opnieuw
Ik hou heel veel van je
Maar zoveel, zoveel weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in je aderen laat stromen, weet je