Anna E Marco
Anna come sono tante,
Anna permalosa,
Anna bello sguardo
sguardo che ogni giorno
perde qualcosa.
Se chiude gli occhi lei lo sa
stella di periferia
Anna con le amiche
Anna che vorrebbe andar via
Marco grosse scarpe e poca carne
Marco cuore in allarme
con sua madre una sorella
poca vita sempre quella.
Se chiude gli occhi lui lo sa
lupo di periferia
Marco col branco
Marco che vorrebbe andar via
E la luna e' una palla
ed il cielo e' un biliardo
quante stelle nei flippers
sono piu' di un miliardo
Marco dentro a un bar
non sa cosa fara'
poi c'e' qualcuno che trova una moto
si puo' andare in citta'.
Anna bello sguardo non perde un ballo
marco che a ballare sembra un cavallo
in un locale che e' uno schifo
poca gente che li guarda
c'e' una checca che fa il tifo
ma dimmi tu dove sara'
dov'e' la strada per le stelle
mentre parlano
si guardano e si scambiano la pelle
e cominciano a volare
con tre salti sono fuori dal locale
con un aria da commedia americana
sta finendo anche questa settimana
ma l'america e' lontana
dall'altra parte della luna
che li guarda e anche se ride
a vederla mette quasi paura
e la luna in un silenzio
ora si avvicina
con un mucchio di stelle
cade per strada
luna che cammina
luna di citta'
poi passa un cane che sente qualcosa
li guarda abbaia e se ne va
Anna avrebbe voluto morire
Marco voleva andarsene lontano
qualcuno li ha visti tornare
tenendosi per mano
Anna en Marco
Anna, zo veel als er zijn kunnen,
Anna, zo snel gekwetst,
Anna, met die mooie blik,
blik die elke dag
iets verliest.
Als ze haar ogen sluit, weet ze het,
ster van de buitenwijken.
Anna met haar vriendinnen,
Anna die weg zou willen gaan.
Marco, grote schoenen en weinig vlees,
Marco, hart in alarm,
met zijn moeder en een zus,
weinig leven, altijd hetzelfde.
Als hij zijn ogen sluit, weet hij het,
wolf van de buitenwijken.
Marco met de roedel,
Marco die weg zou willen gaan.
En de maan is een bal,
en de lucht is een biljart,
hoeveel sterren in de flippers
zijn meer dan een miljard.
Marco binnen in een bar,
weet niet wat hij zal doen,
maar er is iemand die een motor vindt,
we kunnen naar de stad gaan.
Anna, met die mooie blik, mist geen dans,
Marco die lijkt te dansen als een paard,
in een tent die een schande is,
weinig mensen die kijken,
er is een gay die aanmoedigt,
maar vertel me, waar zal het zijn?
Waar is de weg naar de sterren?
Terwijl ze praten,
kijken ze naar elkaar en wisselen ze huid uit,
en beginnen te vliegen.
Met drie sprongen zijn ze buiten de tent,
met een uitstraling van een Amerikaanse komedie,
ook deze week loopt ten einde,
maar Amerika is ver weg,
aan de andere kant van de maan,
die kijkt naar hen en ook al lacht ze,
het zien ervan maakt bijna bang.
En de maan in een stilte
komt nu dichterbij,
met een hoop sterren
valt ze op straat,
maan die loopt,
maan van de stad.
Dan komt er een hond die iets voelt,
kijkt naar hen, blaft en gaat weg.
Anna had willen sterven,
Marco wilde ver weg gaan,
iedereen heeft hen terug zien komen,
hand in hand.