Vita
Vita in te ci credo
le nebbie si diradano
e oramai ti vedo
non è stato facile
uscire da un passato che mi ha lavato l'anima
fino quasi a renderla un pò sdrucita
Vita io ti credo
tu così purissima
da non sapere il modo
l'arte di difendermi
e cosi ho vissuto quasi rotolandomi
per non dover ammettere d'aver perduto
Anche gli angeli capita a volte sai si sporcano
ma la sofferenza tocca il limite
e cosi cancella tutto e rinasce un fiore sopra un fatto brutto
siamo angeli con le rughe un pò feroci sugli zigomi
forse un pò più stanchi ma più liberi
urgenti di un amore, che raggiunge chi lo vuole respirare
Vita io ti credo
dopo che ho guardato a lungo, adesso io mi siedo
non ci son rivincite, nè dubbi nè incertezze
ora il fondo è limpido, ora ascolto immobile le tue carezze
Anche gli angeli capita a volte sai si sporcano
ma la sofferenza tocca il limite e cosí cancella tutto
e rinasce un fiore sopra un fatto brutto
siamo angeli con le rughe
forse un pò più stanchi ma più liberi un pò feroci sugli zigomi
urgenti di un amore, che raggiunge chi lo vuole respirare
Leven
Leven, ik geloof in jou
De mist lost op
En nu zie ik je
Het was niet gemakkelijk
Om uit een verleden te komen dat mijn ziel heeft gewassen
Tot het bijna een beetje versleten was
Leven, ik geloof in jou
Jij, zo puur
Dat je niet weet hoe
De kunst om mezelf te beschermen
En zo heb ik geleefd, bijna rollend
Om niet te hoeven toegeven dat ik verloren heb
Zelfs engelen worden soms vies weet je
Maar het lijden raakt de grens
En zo wist het alles uit en herboren als een bloem boven iets slechts
We zijn engelen met rimpels, een beetje wreed op de jukbeenderen
Misschien wat vermoeider, maar vrijer
Dringend naar een liefde, die degene bereikt die het wil inademen
Leven, ik geloof in jou
Nadat ik lang heb gekeken, ga ik nu zitten
Er zijn geen wraakacties, geen twijfels of onzekerheden
Nu is de bodem helder, nu luister ik stil naar jouw strelingen
Zelfs engelen worden soms vies weet je
Maar het lijden raakt de grens en zo wist het alles uit
En herboren als een bloem boven iets slechts
We zijn engelen met rimpels
Misschien wat vermoeider, maar vrijer, een beetje wreed op de jukbeenderen
Dringend naar een liefde, die degene bereikt die het wil inademen