Waar Het Vuur En De Kraaien Zingen
Roshoorn vertrappelt
wat het vuur heeft gespaard
verzongen hout
breekbaar als glas
Benige handafdruk
in de aarde gestempeld
Hier lacht niemand mee met
de ratten en raven
Tot aan de horizon weent het gras
lentegrijs
jammert het vlees
ontbindend fris
Tot later, gastheer zonder ogen...
Donde el fuego y los cuervos cantan
Roshoorn pisotea
lo que el fuego ha salvado
madera cantada
frágil como cristal
Huella de mano huesuda
estampada en la tierra
Aquí nadie se ríe con
las ratas y cuervos
Hasta el horizonte llora el pasto
gris de primavera
lamenta la carne
fresca descomponiéndose
Hasta luego, anfitrión sin ojos...