Vedrai, Vedrai
Quando la sera
me ne torno a casa
non ho neanche voglia di parlare.
Tu non guardarmi con quella tenerezza
come fossi un bambino
che ritorna deluso.
Si lo so che questa non è certo la vita
che ho sognato un giorno per noi.
Vedrai, vedrai,
vedrai che cambierà.
Forse non sarà domani
ma un bel giorno cambierà.
Vedrai, vedrai,
no, non son finito sai,
non so dirti come e quando
ma vedrai che cambierà.
Preferirei sapere che piangi
che mi rimproveri di averti delusa
e non vederti sempre così dolce,
accettare da me
tutto quello che viene.
Mi fa disperare
il pensiero di te
e di me che non so darti di più.
Vedrai, vedrai,
vedrai che cambierà.
Forse non sarà domani
ma un bel giorno cambierà.
Vedrai, vedrai,
no, non son finito sai,
non so dirti come e quando
ma un bel giorno cambierà.
Je zult zien, je zult zien
Wanneer de avond komt
terug naar huis ga ik
heb ik zelfs geen zin om te praten.
Kijk me niet zo aan met die tederheid
alsof ik een kind ben
dat teleurgesteld terugkomt.
Ja, ik weet dat dit zeker niet het leven is
wat ik ooit voor ons heb gedroomd.
Je zult zien, je zult zien,
je zult zien dat het zal veranderen.
Misschien is het niet morgen
maar op een mooie dag zal het veranderen.
Je zult zien, je zult zien,
een, ik ben nog niet klaar, weet je,
ik kan je niet vertellen hoe en wanneer
maar je zult zien dat het zal veranderen.
Ik zou liever weten dat je huilt
dat je me verwijt dat ik je teleurgesteld heb
en je niet altijd zo zoet ziet,
alles van me accepteert
wat er ook komt.
Het maakt me wanhopig
de gedachte aan jou
en aan mij dat ik je niet meer kan geven.
Je zult zien, je zult zien,
je zult zien dat het zal veranderen.
Misschien is het niet morgen
maar op een mooie dag zal het veranderen.
Je zult zien, je zult zien,
een, ik ben nog niet klaar, weet je,
ik kan je niet vertellen hoe en wanneer
maar op een mooie dag zal het veranderen.