395px

Harten van Hout

Luis Alberto Posada

Corazón de Palo

Viviré sin ti
Aunque me reviente de las ganas, vida mía
Aunque me carcoma la ansiedad
De verte en la necesidad de escucharte en la agonía

Aprenderé
A no tener que depender de compañía
A masticar bien mis fracasos en la vida
A no esperar que vengas y me des tu mano

Porque temprano, pelaste el cobre
Y me dejaste ver quién eras
Siempre pensé que tu actitud era sincera
Pero hoy, me dejas con el alma hecha pedazos

Y te vas, por la puerta de atrás
No te importó jamás
Todo lo que planeamos

Pero hay un detalle que se te olvidó
Si mi corazón puede ser noble
También puede ser de palo

Pero hay un detalle que se te olvidó
Si mi corazón puede ser noble
También puede ser de palo

Dolor
Ya me estás volviendo a dar, mamacita
Pero bueno

Viviré sin ti
Yo eso te lo apuesto aunque me dé con las paredes
Porque aquella tarde en que te vi pasar con otro por ahí
Quise hasta odiar a las mujeres

Aprenderé
A no tener que depender de tus placeres
A masticar bien mis fracasos de quereres
A no esperar que vengas y me des tu mano

Porque temprano, pelaste el cobre
Y te dejaste ver quién eras
Siempre pensé que tu actitud era sincera
Pero hoy, me dejas con el alma hecha pedazos

Y te vas, por la puerta de atrás
No te importo jamás
Todo lo que planeamos

Pero hay un detalle que se te olvidó
Si mi corazón puede ser noble
También puede ser de palo

Pero hay un detalle que se te olvidó
Si mi corazón puede ser noble
También puede ser de palo

Harten van Hout

Ik zal leven zonder jou
Ook al barst ik van verlangen, mijn leven
Ook al knaagt de angst
Om je te zien in de nood om je stem te horen in de pijn

Ik zal leren
Om niet afhankelijk te zijn van gezelschap
Om mijn mislukkingen in het leven goed te verwerken
Om niet te wachten tot je komt en me je hand geeft

Want vroeg of laat, liet je de waarheid zien
En liet je me zien wie je was
Ik dacht altijd dat je houding oprecht was
Maar vandaag laat je me met een gebroken ziel achter

En je gaat, door de achterdeur
Het maakte je nooit iets uit
Alles wat we gepland hadden

Maar er is één detail dat je vergeten bent
Als mijn hart nobel kan zijn
Kan het ook van hout zijn

Maar er is één detail dat je vergeten bent
Als mijn hart nobel kan zijn
Kan het ook van hout zijn

Pijn
Je doet me weer pijn, schatje
Maar goed

Ik zal leven zonder jou
Dat wed ik je, ook al stoot ik me aan de muren
Want die middag dat ik je met een ander zag lopen
Wilde ik zelfs de vrouwen haten

Ik zal leren
Om niet afhankelijk te zijn van jouw genoegens
Om mijn mislukkingen in de liefde goed te verwerken
Om niet te wachten tot je komt en me je hand geeft

Want vroeg of laat, liet je de waarheid zien
En liet je me zien wie je was
Ik dacht altijd dat je houding oprecht was
Maar vandaag laat je me met een gebroken ziel achter

En je gaat, door de achterdeur
Het maakte je nooit iets uit
Alles wat we gepland hadden

Maar er is één detail dat je vergeten bent
Als mijn hart nobel kan zijn
Kan het ook van hout zijn

Maar er is één detail dat je vergeten bent
Als mijn hart nobel kan zijn
Kan het ook van hout zijn