Cantata de Puentes Amarillos
Todo camino puede andar
Todo puede andar
Con esta sangre alrededor
No sé que puedo yo mirar
La sangre ríe idiota
Como esta canción
¿Y ante quién?
Ensucien sus manos como siempre
Relojes se pudren en sus mentes ya
Y en el mar naufragó
Una balsa que nunca zarpó
Mar aquí, mar allá
En un momento vas a ver
Que ya es la hora de volver
Pero trayendo a casa todo aquél fulgor
¿Y para quién?
Las almas repudian todo encierro
Las cruces dejaron de llover
Sube al taxi, nena
Los hombres te miran
Te quieren tomar
Ojo el ramo, nena
Las flores se caen, tenes que parar
Vi la sortija muriendo en el carrousel
Vi tantos monos, nidos, platos de café
Platos de café, ah
Guarda el hilo, nena
Guarden bien tus manos
Esta libertad
Ya no poses, nena
Todo eso es en vano
Como no dormir
Aunque me fuercen yo nunca voy a decir
Que todo tiempo por pasado fue mejor
Mañana es mejor
Aquellas sombras del camino azul
¿Dónde están?
Yo las comparo con cipreses que vi
Solo en sueños
Y las muñecas tan sangrantes
Están de llorar
Yo te amo tanto que no puedo
Despertarme sin amar
Y te amo tanto que no puedo
Despertarme sin amar
Y te amo tanto que no puedo
Despertarme sin amar
¡No! Nunca la abandones
¡No! Puentes amarillos
Mira el pájaro, se muere en su jaula
¡No! Nunca la abandones
Puentes amarillos, se muere en su jaula
Mira el pájaro, puentes amarillos
Hoy te amo ya
Y ya es mañana
Mañana
Mañana
Mañana
Cantate van de Gele Bruggen
Elke weg kan je gaan
Alles kan je doen
Met dit bloed om je heen
Weet niet wat ik kan zien
Het bloed lacht, idioot
Zoals dit lied
En voor wie?
Maak je handen vies zoals altijd
Klokken verrotten in hun gedachten al
En in de zee is gezonken
Een vlot dat nooit vertrok
Zee hier, zee daar
Op een moment ga je zien
Dat het tijd is om terug te keren
Maar breng alles mee naar huis, die glans
En voor wie?
De zielen verwerpen elke opsluiting
De kruisen zijn gestopt met regenen
Stap in de taxi, schat
De mannen kijken naar je
Ze willen je hebben
Let op de bos, schat
De bloemen vallen, je moet stoppen
Ik zag de ring sterven in het carrousel
Ik zag zoveel apen, nesten, koffiekopjes
Koffiekopjes, ah
Bewaar de draad, schat
Bewaar goed je handen
Deze vrijheid
Bezit het niet, schat
Dat is allemaal tevergeefs
Alsof je niet kunt slapen
Ook al dwingen ze me, ik zal nooit zeggen
Dat elke tijd die voorbij is beter was
Morgen is beter
Die schaduwen van de blauwe weg
Waar zijn ze?
Ik vergelijk ze met cipressen die ik zag
Alleen in dromen
En de poppen zo bloedend
Zijn om te huilen
Ik hou zoveel van je dat ik niet kan
Wakker worden zonder te houden
En ik hou zoveel van je dat ik niet kan
Wakker worden zonder te houden
En ik hou zoveel van je dat ik niet kan
Wakker worden zonder te houden
Nee! Verlaat haar nooit
Nee! Gele bruggen
Kijk naar de vogel, hij sterft in zijn kooi
Nee! Verlaat haar nooit
Gele bruggen, hij sterft in zijn kooi
Kijk naar de vogel, gele bruggen
Vandaag hou ik al van je
En het is al morgen
Morgen
Morgen
Morgen