Perdido en ti
Tanto milagro,
en tu cuerpo de perla amor,
se escapa se escapa.
sudor frío,
que llega en torbellino a mí,
se esfuma se esfuma.
Quizás sea tiempo,
de morir por ahora,
para revivir y así,
aprender a dar luz
aprender a dar luz . . .
aunque parece que no regresaré
solo sé que estoy perdido en tí x2
tengo una llama abierta,
que quema mi alma,
me sana me sana
estoy cruzando,
un puente sin suelo
lo siento lo siento
quizás sea solo,
tiempo de vivir,
la ilusión de mirarme en tí
y así aprender a dar luz
aprender a dar luz.
aunque parece,
que no regresaré,
solo sé que estoy perdido en tí
solo sé que estoy perdido en tí
algo que parece siglos,
brota de la lejanía,
no sé si es la distancia,
que recorro en tí,
y aunque el cielo es fantasía,
con tus ojos noche y día,
el Edén se ve tan próximo,
que no sé como vivir,
estoy vaciando mi pena,
en tu pecho abierto
en vano en vano he contado,
cada gota de lluvia que cayó
a tientas a tientas
quizás sea solo,
una palabra que se da,
y ya no importa más,
aunque yo piense en tu luz
aunque se piense en tu luz.
aunque parece que no regresaré
solo sé,
que estoy perdido en tí . . .
Verloren in jou
Zoveel wonder,
in jouw parelichaam, liefde,
het ontsnapt, het ontsnapt.
Koude zweet,
dat in een storm naar me toe komt,
het vervaagt, het vervaagt.
Misschien is het tijd,
om nu te sterven,
om weer op te staan en zo,
te leren om licht te geven
te leren om licht te geven . . .
alhoewel het lijkt alsof ik niet terug zal komen
weet ik alleen dat ik verloren ben in jou x2
ik heb een vlam brandend,
die mijn ziel verbrandt,
het geneest me, het geneest me
ik steek over,
een brug zonder bodem
ik voel het, ik voel het
misschien is het gewoon,
tijd om te leven,
de illusie om mezelf in jou te zien
en zo leren om licht te geven
te leren om licht te geven.
alhoewel het lijkt,
dat ik niet terug zal komen,
weet ik alleen dat ik verloren ben in jou
weet ik alleen dat ik verloren ben in jou
iets wat eeuwen lijkt,
ontspruit uit de verte,
ik weet niet of het de afstand is,
die ik in jou doorloop,
en hoewel de lucht fantasie is,
met jouw ogen nacht en dag,
lijkt het paradijs zo dichtbij,
dat ik niet weet hoe te leven,
ik leeg mijn verdriet,
in jouw open borst
tevergeefs, tevergeefs heb ik geteld,
elke druppel regen die viel
op de tast, op de tast
misschien is het gewoon,
een woord dat gegeven wordt,
en dat doet er niet meer toe,
alhoewel ik aan jouw licht denk
alhoewel er over jouw licht gedacht wordt.
alhoewel het lijkt alsof ik niet terug zal komen,
weet ik alleen,
dat ik verloren ben in jou . . .