395px

Bezeten door de dageraad

Luis Alberto Spinetta

Poseido del alba

El alba me sorprenderá
con la vísta sumergida en el mar
donde van los colores
a la cerrazón

Estas son luces,
que nacen y mueren
ya no quedan más amigos
de lo eterno

El cielo con violencia se da,
puede chuparte la energía total
y si el cielo te busca
no tenés que estar
soy un ángel de hambres
muy bien reales
soy tan frágil,
que tengo
(como vos)
que transformarme

Hoy te quiero proponer
que mires en tu mar, mar cerebral
porque yo sé
Mar, masa de mar
lo que yo sé
(es que tienes que amarme)

Si no bajo de esta piel antigua
yo ya no voy a estar
estas son luces,
que nacen y mueren
ya no quedan más amigos
de lo eterno

El cielo con violencia se da,
puede chuparte la energía total
y si el cielo me busca
( pues yo no voy a estar)
no
soy un ángel de hambres
muy bien reales
soy tan frágil,
que tengo
(como vos )
que transformarme

Bezeten door de dageraad

De dageraad zal me verrassen
met het uitzicht ondergedompeld in de zee
waar de kleuren heen gaan
naar de duisternis

Dit zijn lichten,
ze worden geboren en sterven
er zijn geen vrienden meer
van het eeuwige

De lucht komt met geweld,
kan je totale energie opzuigen
en als de lucht je zoekt
hoef je er niet te zijn
ik ben een hongerige engel
heel echt
ik ben zo kwetsbaar,
dat ik moet
(zoals jij)
me transformeren

Vandaag wil ik je voorstellen
om in je zee te kijken, hersenzee
want ik weet
Zee, massa van zee
wat ik weet
(is dat je van me moet houden)

Als ik niet uit deze oude huid kom
zal ik er niet meer zijn
dit zijn lichten,
ze worden geboren en sterven
er zijn geen vrienden meer
van het eeuwige

De lucht komt met geweld,
kan je totale energie opzuigen
en als de lucht me zoekt
(ik zal er niet zijn)
nee
ik ben een hongerige engel
heel echt
ik ben zo kwetsbaar,
dat ik moet
(zoals jij)
me transformeren

Escrita por: Spinetta